குறுஞ்சாமிகளின் கதைகள்-11

மாடாத்தி அம்மாள்

வேம்பாளம்பட்டியில பெரியான் சின்னான்னு அண்ணன் தம்பிங்க இருந்தாங்க.அவங்களுக்கு ஒரு கிடை ஆடு இருந்துச்சி அவங்க ஊர்ல ரெண்டு மூணு வருசமா மழை பெய்யல குடிக்க குளிக்கத் தண்ணிக்குட ரொம்பக் கஸ்டமாயிட்டு பிறகு ஆடு மாடுகள் என்ன செய்யும்?
சரி இனிமேலும் நம்ம காட்டுல ஆடுகளை வச்சிக் காப்பாத்த முடியாதுன்னு நினைச்ச கீதாரிங்க மூன்றடைப்பு பக்கத்துல உள்ள மலையான் குளம்ங்கிற ஊருக்கு வந்தாங்க
மலையான்குளத்துல மாறநாடார் மாணிக்க நாடார்னு அண்ணன் தம்பிஙக இருந்தாங்க அவங்களுக்குச் சொந்தமா மலையான் குளத்தை சுத்தி ஏகப்பட்ட நஞ்சைக் காடுகளும் புஞ்சைகளும் இருந்துச்சி நிலத்துல ஆடுகள கட போட அவங்ககிட்ட அனுமதி கேட்டு அங்க கிட போட்டாங்க கீதாரிங்க.
அந்த ஊர்ல மாடத்தி அம்மாளுன்னு ஒருத்தி இருந்தா அவளுக்குக் கல்யாணமாகி புருசக்காரன் சின்ன வயசுலேயே போய்ச் சேர்ந்துட்டான் பிழைப்புக்காக ஒரு செம்மறிக் ஆட்டுக்குட்டியை பிடிச்சி தோட்டம் தொரவுகளுக்கு பத்திக்கிட்டு போய் மேச்சிகிட்டு இருந்தா.
அந்த ஊர்ல ஒவ்வொரு வீட்டலையும் அய்யனார் கோயிலுக்கு ஒரு ஆட்டுக்கிடாயை நேர்ந்து விட்டுக்கோயில் கொடை வரைக்கும் வளர்ப்பாங்க மாடத்தி ஒத்தைக் கிடாயை மட்டும் கை வளர்ப்பா வளர்க்கிறதைப் பார்த்துட்டு அக்கம் பக்கத்து வீடுகள்ல உள்ளவங்களும் ஆளுக்கொரு கிடாயை கொடுத்து வளர்த்து தாயேன்னு சொன்னாங்க.
காசு பணம் கிடைக்குமேன்னு நினைச்சு மாடாத்தியம்மாள் சரின்னாள் கிடைக்காரர்களின் ஆடுகள் ரெண்டு வள்ளம் மூணு வள்ளம் இருக்கும் அத்தனையும் பொட்டை ஆடுகள் இனத்துக்கு ஒண்ணொ இரண்டோ கிடாய்கள்தான் ஆட்டு மந்தையில் கிடந்தன.
மாடத்தி தான் வளர்க்கும் கிடாய்களை மந்தை ஆட்டின் பக்கம் விடாமல் காபந்து பண்ணியே வளர்த்தாள்
மழை காலம் வந்தது கோடை மழை எல்லாப் பக்கமும் பெஞ்சுது காடு கரையெல்லாம் புல் முலைத்தது வேம்பாளம் பட்டியிலும் பூமி செழித்தது அதனால மழையான் குலத்துல இருந்து ஆட்டு மந்தைகளை பத்திகிட்டு சொந்த ஊருக்கே புறப்பட்டாஙக கீதாரிங்க.
ஆட்டு மந்தையை கீதாரிகள் பத்திகிட்டு வரும்போது ஆட்டு மந்தையோடு சேர்ந்து மாடத்தியம்மாள் மேய்க்கும் கிடாய்களும் போயிட்டு இதை மாடத்தியம்மாள் கவனிக்கல
ஆட்டு மந்தையோடு ஏழெட்டு கிடாய்கள் சேர்ந்து வந்ததை கோனார்கள் கவனிச்சும் கண்டுக்காதது மாதிரி உட்டுட்டாங்க.
தூக்கம் கலைஞ்சி மாடத்தியம்மாள் கண் விழிச்சி பார்தாள் கிடாய்கள் ஒண்ணையும் காணலேன்னு அழுதுகிட்டு பக்கத்து புஞ்சைகள்ல ஜோலி பார்த்துகிட்டு இருந்தவங்ககிட்ட கேட்டாள்.
அவங்க நம்ம ஊர்ல ஆட்டுகிடை போட்டிருந்த கீதாரிகள் இன்னிக்கித்தான் ஆட்டு மந்தையை பத்திகிட்டு அவங்க ஊருக்குப் போனாங்க ஒரு வேளை கிடாய்கள் ஆட்டு மன்தையோட போனாலும் போயிருக்கும் நீ போய் அவங்ககிட்ட கேளுன்னாங்க.
ஆட்டு மந்தைகளின் காலடித் தடத்தைப் பார்த்து ஒட்டமும் நடையுமா போனாள் மாடத்தி நேரம் நல்லா இருட்டிட்டு அதுக்கு மேல அவளாலயும் நடக்க முடியலை கீதாரிகள் ஆட்டு மந்தைபோன திசையும் தெரியல அதனால பாதையோரமா இருக்கிற ஒரு காட்டுக் கோயில்ல பசியோட ராவேளையில் சாமியே நீதான் துணைன்னு நினைச்சு தாங்கிகிட்டா.
கீதாரிகள் ரெண்டு பேரும் ராவோட ராவா ஆடுகள் ராத்தங்கும் போதே தப்பி வந்த கிடாய்களின் முடியை வெட்டி கிடாய்களின் அடையாளத்தை மாத்திட்டாங்க.
மறுநாள் காலையில் எந்திரிச்சி ஒரு வழிப்போக்கனிடம் எதுத்தாப்புல ஆட்டு மந்தை ஏதாச்சும் போச்சான்னு கேட்டாள் மாடத்தி வழிப்போக்கம் ஆமான்னு சொல்லி ஆட்டு மந்தை போன வழியையும் காமிச்சான்.
வேகவேகமாக ஒடி மாடத்தி அம்மாள் கீதாரிகளின் ஆட்டு மந்தையை மறித்து ஐயா நான் வளர்க்கும் எழெட்டு கிடாய்களும் அங்க ஆடுகளோடு வந்துச்சான்னு பத பதைச்சுக் கேட்டாள்
கீதாரிகள் ரெண்டு பேரும் இல்லையே உனக்கு சந்தேகம்னா ஆட்டு மந்தைக்குள் போயிப்பாருன்னாங்க
மாடாத்தி அம்மாள் ஆட்டு மந்தைக்குள் போய்ப் பார்த்தாள் அவ வளர்த்த ஆடுகள் அவளுக்கே தெரியாதா அம்புட்டுக் கிடாய்களும் ஆட்டு மந்தைக்குள்ள தான் கிடந்தன கீதாரிகள் பொய் சொல்றாங்கன்னு தெரிஞ்சுபோச்சி.
அங்க ஆட்டு மந்தைக்குள்ள தான் என்னோட கிடாய்கள் கிடக்கும் அதுக அத்தனையும் கோயிலுக்கு நேர்ந்து விட்டது அத்தோடு அது அடுத்தவங்க கிடாய்க இப்ப கிடாய்கள் இல்லாம நான் ஊருக்குள்ள போக முடியாதுன்னு சொல்லி அழுதாள் மாடாத்தியம்மாள்
கீதாரிகள் மனம் இரங்கலை நீ வளர்த்த கிடாய்கள்னா நீ தூர நின்னு கூப்பிடு அதுக உன் பின்னாலயே வந்திரும் அப்படி வந்தா அந்தக் கிடாய்களை நீயே பத்திக்கிட்டுப் போன்னார் பெரியான்.
மாடத்தியம்மாளும் ஆட்டு மந்தைகிட்ட போஉ நின்னு மே மே ன்னு கிடாய்களை கூப்பிட்டு பார்த்தாள்
பொட்டை ஆடுகளின் பின்னாள் அலைந்த கிடாய்கள் மாடத்தியம்மாளின் குரலைக் காதில் வாங்கவே இல்
பிறகு என்ன செய்ய படுபாவிகளா என் கிடாய்களை அடையாளம் மாத்தி ஆட்டோட சேத்துட்டீங்க கோயிலுக்கு சேர்ந்த கிடாய்களை தவித்து மத்த ஆடுகள் அம்புட்டும் நீங்க வீடுபோய்ச்சேருவதர்க்குள் சரஞ்சரமாய் செத்து மடியும் அதுக்கு பிறகாவது கோயில் கிடாய்களை உடமஸ்தங்ககிட்ட ஒப்படைங்க நான் போய் ஏதாவது ஒரு பாழுங்கிணத்துல விழுந்து போய் செத்துப் போறேன்னு சொல்லி சாபம் கொடுத்துட்டு ரெண்டு கை நிறைய மண்ணை அள்ளி வீசிட்டு விறு விறுன்னு நடந்துபோய் ஒரு பாழுங்கிணத்துல விழுந்து உயிரை மாயிச்சிக்கிட்டா.
மாடத்தியம்மாளின் சாபம் பலித்தது கீதாரிகள் தம் சொந்த ஊரான வேப்பாளம்பட்டி போய் சேர்வதற்குள் ஆடுகள் எல்லாம் கொத்து கொத்தாச் செத்து மடிந்தன.ஆனால் மாடத்தியம்மாள் வளர்த்த கிடாய்களுக்கும் மட்டும் எந்தச் சேதாரமும் வரல கீதாரிகள் ரெண்டு பேரும் தப்பை உணர்ந்து மலையான் குளத்துலகொண்டு போய் அந்தக் கிடாய்களை மாற நாடார் மூலமா உடமஸ்தர்களிடம் ஒப்படைத்து மன்னிப்பும் கேட்டு வந்தாங்க அது மட்டுமில்லாம தன் ஆடு குட்டிகளுக்கு காலகாலத்துக்கு எந்தச் சேதாரமும் வரக் கூடாதுன்னு நினைச்சு மாடத்தியம்மளுக்கு கோயில் கட்டிக் கும்பிடுறாங்கன்னு மாடத்தியம்மாளின் கதையைச் சொல்லி முடித்தார் பரும்படியூரைச் சேர்ந்த லெட்சுமணன் என்ற தகவலாளர்

குறுஞ்சாமிகளின் கதைகள்-10

அனந்தாயி

அந்தணக் குலத்தில் பிறந்தவர் சீமான் அரிகிருஷ்ணர் மனைவி அனந்தாயி ரெண்டு பேரும் வைகுண்டம்கிற ஊர்ல செல்வச் செழிப்போட வாழ்ந்துகிட்டு இருந்தாங்க.
இவங்களுக்கு கிருஷ்ணத்தம்மை என்கிற ஒரு பொட்டப்பிள்ளை புள்ளைக்கு ஜாதகம் கணிக்க ஒரு சோசியரைக் கூட்டிக்கிட்டு வந்தார் அரிகிருஷ்ணர் சோசியர் இந்த புள்ளைக்கு நாக தோசம் இருக்கு அது நீங்கணும்னா இந்த புள்ளையோட சேர்த்து ஒரு ஆண் கீரிப்பிள்ளையையும் வளர்க்கணும்னார்.
சரின்னு அந்த பொட்டப்புள்ளையோட சேர்த்து கீரிப்புள்ளையையும் வளர்த்துகிட்டு வந்தாள் அனந்தாயி ஒரு நாள் அவ கீரை பறிக்கத் தன் வீட்டுக்குப் பின்னால இருக்கிற தோட்டத்துக்கு போனாள்.
அப்ப வீட்டுக்குள்ள ஒரு பெரிய பாம்பு நுழைஞ்சிடுச்சு தொட்டில்ல கிடந்து உறங்குகிற புள்ளையை பாம்பு கடிச்சிருமோன்னு நினைச்ச கீரிப்பிள்ளை அந்தப் பாம்பை வழிமறிச்சு துண்டு துண்டா கடிச்சி போட்டுட்டு வீட்டுப் பின்கட்டு வாசலுக்குப் போச்சி
பின்கட்டு வழியா வந்த அனந்தாயி வாயெல்லாம் ரெத்த ரெத்தமா நிக்குற கீரிப்பிள்ளையைப் பார்த்து புள்ளையைத்தான் அது கடிச்சிடுச்சின்னு தப்பாநினைச்சி கையில கிடச்ச விறகுக் கட்டைய எடுத்து அந்த கீரிப்பிள்ளையை ஒரே அடியா அடிச்சிக் கொன்னுட்டா.
வீட்டுக்குள்ள போய் பார்த்தா தொட்டில்ல புள்ளை தூங்கிகிட்டு இருக்கு பாம்பு துண்டு துண்டா நறுக்கபட்டு தொட்டிலுக்கு பக்கத்துலேயே கிடக்கு அனந்தாயிக்கு என்ன நடந்திருக்குன்னு அப்பதான் புத்தியில உரச்சது.
புருஷன் வீட்டுக்கு திரும்பினதும் நடந்ததையெல்லாம் சொல்லி அழுத அனந்தாயி இந்தப் பாவ தோசம் தீர இப்பமே பாவநாசத்துக்கு தீர்த்தமாடப்போகப் போறேன்னா ஆனா அவளுக்கு பதிலா பாவம் கோக்கக் கிளம்பினாரு அரிகிருஷ்ணர் கூட ரெண்டு பேரு கால்நடையா நடந்து அகத்திய முனிவர் வாழ்ந்த அகத்தியர் அருவிக்குப் போய் தீர்த்தமாடிட்டு காட்டு வழியா நடந்து வந்துகிட்டு இருந்தாங்க பொழுது இருட்டிட்டு வழியில ஒரு மண்டபத்துல படுத்தாங்க.
நடுச்சாம வேளையில வந்து ஒரு சர்ப்பம் அரி கிருஷ்ணரைத் தீண்டிட்டு அந்த இடத்துல அவர் மாண்டுட்டார் கூட படுத்திருந்தவஙக் காலையில் எழுந்திருச்சி பார்த்தாங்க.
மலக்காட்டு வழியில என்ன செய்ய முடியும் அதனால அங்கனயே மலக்காட்டுல அவரோட பிணத்தை எரிச்சாங்க.
ஊருக்கு வந்து அனந்தாயிட்ட நடந்த சம்பவத்தை சொன்னாங்க அவளும் விதியை நினைச்சி நொந்துகிட்டு செய்ய வேண்டிய கடனைச் செஞ்சாள்.
விசேஷமெல்லாம் முடிஞ்ச பிறகு அரிகிருஷ்ணரின் சொந்தக்காரர்கள் அவரின் சொத்து பத்துகளுக்கு ஆசைப்பட்டு அனந்தாயியையும் அவ புள்ளையையும் ஊரை விட்டே துரத்திட்டாங்க.
மனம் நொந்து போன அனந்தாயி அன்னக்கி ராத்திரியே அந்த ஊர் மணியக்காரரான முத்தையனிடம் போய்த் தன் வழக்கைசொன்னாள்
மணியக்காரர் அம்மா பொழுது விடியட்டும் காலையில பிரதிவாதிகளையும் கூப்பிட்டு விசாரிச்சி தீர்ப்பு சொல்லுறேன்னார்.
இந்தச் சேதி அரிகிருஷ்ணரின் சொந்தக்காரர்கள் காதில் எட்டியது உடனே அவர்கள் எல்லோருமே ஒன்று சேர்ந்து ராவோடு ராவா மணியக்காரரின் விட்டுக்கு போய் வேண்டிய மட்டும் காசு பணத்தை கையூட்டாக் கொடுத்து ஆண் வாரிசு இல்லாததனால உனக்கு வீடு வாசல்லயும் சொத்து சுகத்துலையும் பங்கு இல்லைன்னு சொல்லித் தீர்ப்புச் சொல்லிருஙகன்னு சொன்னாங்க
மணியக்காரரும் ஒப்புக்கிட்டார்.
மறுநாள் காலை பொழுத் விடிஞ்சதும் அநந்தாயி மணியக்காரரின் வீட்டுக்கு போனாள் மணியக்காரர் அம்மா தாயே ராவோட ராவா உன் குடும்ப பங்காளிமார்களை கூப்பிட்டு விசாரிச்சேன் நம்ம ஊர் வழக்கப்படி ஆண் வாரிசு இல்லாதவர்களுக்கு குடும்பச் சொத்தைக் கொடுக்கிற வழக்கம் இல்லை அதனால நீ உன் புள்ளையை தூக்கிகிட்டு உன் ஊருக்கு போயிருன்னு தீர்ப்புச் சொன்னார் அவளை பெத்தவங்களும் ஏற்கனவே கையிலாசம் போய்ச் சேர்ந்திருந்தாங்க.
கடவுளுக்குப் பிறகு மலை போல நம்பியிருந்த மணிக்காரரும் கைவிட்டதால அனந்தாயி மனங்கொதிச்சி கண்ணிர் விட்டு அழுதாள் விதியேன்னு தன் புள்ளையைத் தூக்கிகிட்டு தலைவிரி கோலமா ஊராரையும் ஊர் மணிக்காரரையும் புருஷோனட சொந்தங்களையும் ஆங்காரத்தோடு திட்டினாள்
இதுவரை செல்வச் செழிப்போடு வாழ்ந்த நாம் கட்டின புருஷன் இல்லாத இந்த பூமியில சொத்து சுகத்தையும் வீடு வாசலையும் இழந்துட்டு இனி எப்படி வாழறதுன்னு நினைச்சி மருகினாள்.
எங்காவது ஆறு குளத்துல விழுந்து செத்து உயிரை மாய்ச்சிரலாம்னு நினைச்சவ பிள்ளையை தூக்கி இடுப்புல இடுக்கிகிட்டு ஊரை விட்டுக்கிளம்பி மேற்கால போய் அங்க இருந்த கனையில தன் புள்ளையை வீசி எறிஞ்சிட்டு எனக்கு பாதகமா தீர்ப்புச்சொன்ன மணியக்காரன் குடும்பமும் என் சொத்து சுகங்களை பிடுங்கி அபகரிச்சிகிட்ட குடும்பமும் வெள்ளத்தால் அழிஞ்சி போகட்டும்ன்னு சாபம் கொடுத்துட்டு தானும் சுனை நீருக்குள்ள விழுந்து செத்துட்டாள்.
அனந்தாயி இட்ட சாபம் பலித்தது உடனே மேற்கு மலையில் இடி இடித்தது மேகம் திரண்டு கருத்தது மின்னல் வெட்டியது பேய் மழை பெய்தது ஆத்துல இரு கரையும் பொங்க வெள்ளம் வந்தது.
ஆத்து வெள்ளம் கரை கடந்து அணை கடந்து பெருகி வர மணியக்காரரின் வீடே வெள்ளத்தில் நொறுங்கிப்போச்சு மணியக்காரரையும் அவரோட வீட்டுல இருந்தவங்களையும் வெள்ளம் அடிச்சிகிட்டுப் போயிட்டு அதே மாதிரி அனந்தாயி புருஷன் சொந்தங்காரங்க வீட்டுக்குள்ளையும் காட்டு வெள்ளம் புகுந்துட்டு எல்லாரும் வெள்ளத்துல சிக்கி மூச்சித் திணறிச் செத்துட்டாங்க.
துரோகம் செய்தவர்களை நீதி தவறி தீர்ப்புச் சொன்னவங்களை வெள்ளத்தை ஏவி அதன் மூலமா அழிச்சிக் கொன்னதால அனந்தாயியை மக்கள் வெள்ளமாரி அம்மன்ங்கற பெயரால் சாமியாகக் கும்பிடுறாங்கன்னு வெள்ளமாரியம்மனோட கதையைச் சொல்லி முடித்தார் மாயமான் குறிச்சியைச் சேர்ந்த சுடலையாண்டி என்ற பூசாரி.

குறுஞ்சாமிகளின் கதைகள்-9

 சிவஞான வெளியப்பர்


வறுவன் சீனம்னு ஊரு அங்க ஒரு ராசா இருந்தாரு அவரு தன்னோட அரண்மனைத் துணி தொவைக்க ஒரு வண்ணான ஏற்பாடு செஞ்சிருந்தாரு அந்த வண்ணான எல்லோரும் ராச வண்ணானுதான் சொல்லுவாங்க கல்யாணமாகி ரொம்ப காலமாகியும் புள்ள்குட்டி இல்லாததால அவரு கோயில் குளம்னு அலைஞ்சுகிட்டேயிருந்தாரு.
ஒரு நாளு ஆத்துல துணி தொவைச்சிக்கிட்டியிருக்கும்போது ஆத்தோரமிருந்த மரத்தடியில் ஒரு பச்சைபுள்ள அழுகுற சத்தம் சத்தத்தக் கேட்டு ராசா வண்ணானும் அவரு பொண்டாட்டியும் ஒடிப்போய் பார்த்தா கண்ணுக்குஎட்டின தொலைவு வரைக்கும் ஈங் குஞ்சைக்கூட காணலை .துணியில சுத்தி சாமியாட்டம் ஒரு கொழந்தை ரொம்ப நாளா குழந்தை இல்லாம கோயில் குளம்னு சுத்தினத்துக்கு கடவுளா கொடுத்த புள்ளைன்னு சொல்லி ராச வண்ணானோட பொண்டாட்டி கொழந்தைய வீட்டுக்கு தூக்கிட்டு வந்துட்டா புள்ளகலி தீர்க்க கிடச்ச புள்ள இல்லியா பொன்னப்போல பூவப்போல புள்ளய பொத்திப் பொத்தி வளர்த்தாக ராச வண்ணானும் அவரு பொண்டாட்டியும்.
இந்த புள்ளைக்கு நாலு வயசான போது ராணிக்கு தேவலோகத்து ரம்பா மாதிரி ஒரு பொண் கொழந்த பொறந்துச்சு இவங்க ரெண்டு பேரும் வளர்ந்து எளவட்ட பிள்ளையானாங்க.
அப்ப ஒரு நாளு ராச வண்ணானுக்கு சொகமில்ல அரண்மனைக்கு துணி எடுக்க போக ஆளில்லை ராச வண்ணான் தம் பையனைப் போக சொன்னாரு பையனும் போனாரு அங்க போனவரு துணி எடுக்கும் போது ராசா மகள எப்படியோ பார்த்துட்டான் அந்தப் பொண்ணும் இவனப் பாத்திருச்சு.
பார்த்த நிமிஷத்துல ரெண்டு எள வட்டத்துக்குள்ளேயும் என்னமோ ஆயிருச்சு அதுக்கப்புறம் சும்மா இருக்க விடுமா மனசு அடுக்கடி அரண்மனைக்கு துணி எடுக்கவும் திரும்பக் கொடுக்கவும் போக ஆரமிச்சான் ராச வண்ணானோட புள்ள
அந்தப் பொண்ணு மட்டும் எப்படி சும்மா இருக்கும்?ஒரு நாள் ரொம்ப தைரியமா வந்து நீ என்னயக் கல்யாணம் பண்ணிக்கிறியான்னு கேட்டுச்சி பொண்ணே கேட்டதுக்கப்புறம் வீரம் வந்து இவனும் சரின்னு ரொம்ப வேகமாச் சொல்லிட்டான் சொன்னவன் ஒரு நாள் பார்த்து பூக்கெட்டிப் பண்டாரம் மாதிரி வேசமெல்லாம் கட்டி அரண்மனைக்கு போயி அரண்மனை நந்தவனம் வழியா ராசா மகளக் கூட்டிக்கிட்டு போயிட்டான்.
ரொம்ப நேரம் கழிச்சிதுதான் ராசாவுக்குத் சேதி தெரிஞ்சது சேதி செரிஞ்சு கொந்தளிச்சுப் போன ராசா உடனே அங்கிருந்த வீரங்கிட்ட அந்த ஒரு காலியையும் வண்ணான் மகனையும் எங்கிருந்தாலும் கண்டுபிடிச்சுக் கொன்னு போடுங்கன்னு உத்தரவு போட்டாரு இந்த விரன்களும் அவங்க ரெண்டு பேரையும் நாலா திக்கிலும் தேடுனாங்க.
இந்த ராசா வண்ணான் காதலியை மேலநீலித நல்லூருல ஆளுசரத்துக்கு வளர்ந்து நின்ன நாணல் புல்லுக்குள்ள ஒளிச்சு வச்சிட்டு பக்கத்துல இருந்த குருக்கள் பட்டிக்கு சாப்பிடறத்துக்கு ஏதாவது வாங்கிட்டு வரன்னு போயிட்டான் அப்ப அங்க தேடிஅலைஞ்சுகிட்டிருந்த வீரங்க நாணல் பொதருகுள்ள இருந்த ராசா மகளோட சேலத்துணியப் பார்த்துட்டாங்க சரி பொதருக்குள்ள ரெண்டு பேரும் தான் இருப்பாங்கன்னு நெனச்சிகிட்டு பாவிங்க பொதருக்கு தீவச்சுட்டாங்க நாணால் பொதரு எரியறதப் பார்த்த வண்ணான் மகன் அலறி அடிச்சிகிட்டு அவள எப்படியாவது காப்பாத்தணும்னு ஒடோடி வந்தான் ஆனா இந்த அரண்மனை வீரங்க அவங்கிட்ட சண்டைபோட ஆரமிச்சாங்கதெய்வாம்சம் பொருந்துன நம்ம ராசாவண்ணான் மகன் வீரமா சண்டபோட அரண்மன வீரங்க செத்துமடிஞ்சாங்க சின்ன தீக்குட படாம பொண்ணக் காப்பாத்திட்டாரு
அத்தன வீரங்களையும் தோக்கடிச்சுது ராசவண்ணான் மகனில்லை சிவபெருமானோட தெய்வ அம்சமான வெளியப்பர்த்தான் அவரோட வீரமும் தீரமும் தான் அத்தனை வீரங்களையும் மண்ணாக்கிடுச்சின்னு சரியா புரிஞ்சு தெளிஞ்ச ராசா தன் பொண்ணை சிவஞான வெளியப்பருக்கே கல்யாணம் செஞ்சு வைச்சாரு.
வெளியப்பருக்கிட்ட புஷ்கரணிங்கிற ஊரணியோட காவல்சாமி புஷகலிகாம்பிகை தன்னையும் கல்யாணம் செஞ்சுக்கணும்ம்னு கேட்க வெளியப்பரு அவங்களையும் ஆட்கொண்ட அந்தப் பொண்ணோட சாபத்துக்கு விமோசனம் கொடுத்தார் பூரணி புஷ்கராம்பிகை சமேக சிவஞான வெளியப்பராக அருள் செய்யுறார் என்று சிவஞான வெளியப்ப சாஸ்தாவின் வரலாற்றைச் சொன்னார் ஊத்துமலையைச் சார்ந்த எண்பது வயதான வித்வான் தங்கபாண்டியன்.

குறுஞ்சாமிகளின் கதைகள்-8

 தெல்லி வீரன்


ரொம்பக் காலத்துக் முந்தி மானூர்க்கொளத்து மடையில இருந்து தண்ணி வெளிய வரல.பாதிக்கொளம் நிறைய தண்ணி கிடக்கு ஆனா மடையைத் திற்ந்தா பாசனத்துக்குத் தண்ணி வர மாட்டேங்கு
மடப்பாசன பத்துல (வயல்ல)நெல் பயிர் விக்கலும் கக்கலுமா (கதிர் வெளியே வந்தும் வராமலும்)பொதிப் பயிரா இருக்கு இந்த மாதிரி நேரத்துலதான் நெல்லு பயிர் தண்ணிய நிறையக் குடிக்கும்.
மடையில இருக்குற சட்ரஸை(தண்ணீரைத் திறக்க அடைக்க குளத்து மடையில் இருக்கு இரும்பாலான கருவி)முழுசா திறந்து வச்சாச்சி ஆனாலும் மடைக்கு வெளியே தள்ளி வர மாட்டேங்கு.
மடைன்னா அது ரொம்பப் பெருசு ஒரே நேரத்துல ரெண்டு மாடுகள் முன்னும் பின்னுமா போயிட்டு வந்திரலாம் இவ்வளவு பெரிய மடையின் கண்ண யாராலையும் லேசில் அடைச்சிர முடியாது.
மடைக்குள்ள இறங்கி பார்க்கிற துணிச்சலும் யாருக்கும் இல்லை.கொளத்துக்குள்ள பாதி அளவு தண்ணி தேங்கிக் கிடக்கும் போது சட்ரஸை திறந்தா தண்ணி கொடுக்கிற அழுத்தத்துல எப்பேர்ப்பட்ட அடைப்பும் பிச்சிக்கிட்டு போயிரும் அதனால இது ஏதோ தெய்வக்குத்தம்முன்னுதான் மக்கள் நினைச்சாங்க.சேதியை அப்ப ஊரை ஆண்டுக்கிட்டிருந்த மகாராசக்கிட்ட போய்ச் சொன்னாங்க.
மகாராசாவும் குதிரையில் ஏறி குளத்துக் கரைக்கு வந்து பார்த்தாரு கூடி நின்ன மக்களைப் பார்த்து ராசா குளத்து மடையைத் திறக்க உங்கள்ல யாரு முன் வராங்களோ அவங்களுக்கு இந்த கொளத்துல தலைமுறை தலைமுறைக்கும் வெளயற மீன் பாசியில(மீன் வகையராக்கள்)நாலூல ஒரு பங்கைச் சன்மானமா எழுதித் தாரேன்னார்.
அந்தக் கூட்டத்துல தெல்லி வீரன்னு ஒருத்தன் இருந்தான் தெல்லி வீரன்ங்கறது அவனோட பட்டப் பெயர் அவன் குளத்துல இறங்கி வலைவீசி மீன் பிடிக்கிறவன் அந்தக் காலத்துல கொளத்துல புடிக்கிற மீனை நாய் நரிக பறவை பட்சிக கை வைக்காம (எடுக்காமல்)இருக்கத் தென்னை ஈக்கியால் செஞ்ச ஒரு பெரிய பாத்திரத்த வைச்சிருந்தாக அதுக்குத் தெல்லின்னு பேரு அதோடு அதுல தண்ணியும் தேங்காது அதனால மீன்களப்போட்டு வைக்க தெல்லி ரொம்பத் தோதுவா இருக்கும்.
மீன் பிடிக்கறதையே குலத் தொழிலா கொண்ட அந்தத் தொல்லி வீரன் மகாராசா முன்னால் வந்து நின்னு இந்த மடையை நான் திறந்திருதேன் உயிரை பணயம் வைச்சித்தான் மடையைத் திறக்கணும் மடையைத் திறந்த பிறகு நான் அனேகமா உயிரோட இருக்க மாட்டேன் அதனால நீங்க சொன்னபடி என் வம்சா வழியினருக்கு தலைமுறை தலைமுறைக்கும் இந்தக் கொளத்து மீன் பாசியில நாலில் ஒரு பங்கு பாத்தியதை உண்டுன்னு செப்புப் பட்டயம் எழுதிக் கொடுத்திரணும்னு சொன்னான்.
மகாராசாவும் ஊர் மக்கள்முன்னால சரின்னு சொல்லிட்டார் உடனே தெல்லி வீரன் குருவித்திலை (குலத்தில் உள்ள தண்ணீரின் அலவைக் காட்ட உதவும் கல்தூண்)பக்கமா போய் முங்கி நேரே மடைக்குள்ளே போனான் உள்ள வார வீச்சத்தை வச்சே மடையை அடைச்சிகிட்டு இருக்கிறது என்ன சங்கதிதான்னு தெரிஞ்சிக்கிட்டான்.
தண்ணியில இருந்து மேலே வந்தான் குளத்தை விட்டு மேலே வ்ந்தவங்கிட்ட மகராசா என்னப்பா சங்கதி மடையை என்னது அடைச்சி வச்கிருக்குன்னு கேட்டார்.
மகராசா ஒரு பெரிய மலப் பாம்பு போய் உள்ள வசமா மடைக்குள்ள மாட்டிக்கிட்டு இருக்கு அதனால முன்னயும் போக முடியில பின்னயும் போக முடியுல இன்னைக்குப் பொழுது விடியறத்துக்குள்ளே மடையை திறந்து விட்டிருதேன் மடை தெறந்த பிறகு அனேகமா நான் உயிரோட வெளிய வராது அந்த அண்டவனோட சித்தம்தான் என் உயிருக்கு ஆபத்தாகி நான் போயிட்டா என்னயிந்த மடைப் பக்கத்துலே கரை ஒரே புளிய மரத்தடியில் புதைச்சிடுங்கன்னு சொல்லிட்டு வீட்டைப் பார்த்து போனான் தெல்லிவீரன்.
சாயங்காலம் தெல்லி வீரன் குளத்து மடைக்கு வந்தான் அவன் கையில ஒரு இரும்பாலான வலை இருந்துச்சி அந்த வலையைச் சுத்தி சின்ன சின்னதா கத்திகள் வைச்சி கட்டப்பட்டிருந்திச்சி தன்னோட மச்சினனைக் கூப்பிட்டு என் உடம்பு மேல இந்த இரும்பு வலையை போட்டு கட்டுன்னான் மச்சினனும் தெல்லி வீரன் சொன்னப் படியே செஞ்சான்.
இப்ப தெல்லி வீரனோட உடல் முழுசும் ஒரு கவசம் மாதிரி இரும்பு வலையம் சுத்தி இருந்துச்சி அந்த இரும்பு வலையில் நூற்றுக்கணக்கான சிரிய கத்திகள் வெளியே நீட்டியபடி கட்டப்பட்டிருந்திச்சி தெல்லிவிரன் எல்லோரையும் கையெடுத்துக் கடைசியா ஒரு முறை கும்பிட்டு குளத்துக்குள்ளே இறங்கி குருவித்திலை ஒரமா முங்கினான்.
தெல்லிவீரன் மடைக்குள்ள போயி ஒரு நாழிய நேரத்துக்கு பெறகு புற மடையில முதல்ல ரத்தமா ஒழுகிச்சி அப்புறம் செத்த நேரம் கழிச்சி ஒரு பெரிய மலைபாம்போட தலை வெளியே தெரிஞ்சது.
பொழுது அடையவும் நிலா உதிக்கவும் மடைக்குள்ள இருந்த மலைப்பாம்பு மெல்ல கொஞ்சங் கொஞ்சமா வெளிய வர ஆரமிச்சிச்சு பாம்பு மேலேல்லாம் ரெத்தகளரி கத்திக்காயம் மலப்பாம்போட தெல்லி வீரன் கட்டிப் பிடிச்சி மடைக்குள்ளேயே உருண்டுருக்கான்னு தெரிஞ்சது அந்த பாம்பு உடம்புல தெல்லி விரன் கட்டி இருந்த இரும்பு வலையில உள்ள சின்ன கத்தி சுத்தியிருந்துச்சி மடையை விட்டு பாம்பு வெளியே பீறிகிட்டு வர ஆரம்பிச்சிது தண்ணி வந்த வேகத்துல பாம்பும் மடையை விட்டு வெளியே வந்துச்சு.
நாலாளு உசரத்துக்கு ஒரு பனை மரத்தண்டிக்கு இருந்த அந்தப் பாம்பைபார்த்து அங்க கூடி நின்னவெங்களெல்லாம் மூக்கு மேல விரலை வச்சாங்க மடையை விட்டு வெளியே வந்த பாம்பை பிடிக்கிற துணிச்சல் யாருக்கும் இல்லை சம்சாரிகளுக்கு மடை திறந்து வெள்ளம் வந்த சந்தோஷம் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும் மடையைத் திறக்க மடைக்குள்ளாற போன தெல்லி விரனைக் காணோமேன்னு கவலைப்பட்டாங்க.
மலைபாம்பு முழுசா வெளியே வந்த பெறகு தெல்லி வீரன் அந்த மலைப்பாம்போட வாலை பிடிச்சிக்கிட்டு மடைகுள்ள இருந்து குளத்துத் தண்ணியோட தண்ணியா வெளியே வாரான் அவன் மேலேல்லாம் அப்பளமா நொறுங்கி போய் இருந்துச்சி உடம்பெல்லாம் கத்திக் காயம் அவன் வலையோட கட்டிக் கிட்டுப்போன கத்தி அவனையே குத்தி உயிர அடுத்துச்சி.
சம்சாரிகளுக்கு பாசனத் தண்ணிக்காக மடையைத் திறக்க தன் உயிரையே பணயமா வச்சி மலைப்பாம்போட போராடி செத்த தெல்லிவீரனை அவன் விருப்பப்படியே அவன் சொன்ன இடத்தில் புதைச்சிருங்கன்னு உத்தரவிட்டார் மகராசா தெல்லி வீரனை அடக்கம் பண்ணும்போது மகராசாவும் வந்திருந்து மரியாதை செஞ்சாரு.
கொஞ்ச நாள் கழிச்சி ஊர் மக்கள் வேண்டிக் கிட்டதாலே தெல்லி வீரனை புதைச்ச இடத்துல ஒரு கோயிலைக் கட்டி மீன் பாசி வரவு செப்பு பட்டயமும் எழுதிக் கொடுத்தாரு மகராசா இன்னும் அந்த ஊர்மக்களும் சம்சாரிகளும் குளத்தை நம்பி வாழுற வன்னியர் சமுதாயத்தை சேர்ந்தவர்களும் தெல்லி விரனை காவல் தெய்வமா கும்பிட்டுகிட்டு வராகன்னு தெல்லி விரன் சாமி கதயைச் சொல்லி முடிச்சாரு விரகேரளம் புதூரைச் சேர்ந்த இராமர்

குறுஞ்சாமிகளின் கதைகள்-7

 நீலி


பழையனூர்னு ஒரு ஊரு.அந்த ஊர்ல வேலவன் பட்டர்னு ஒருத்தரு வாழ்ந்துகிட்டு இருந்தாரு கோயில்காரியங்களப் பார்த்துக்கறதுதான் அவரு வேலை பட்டருக்குப் பரம்பரையாகவே ஏகப்பட்ட சொத்து சுகங்கள் இருந்துச்சு பொண்டாட்டியோட சந்தோஷமாக குடும்பம் நடத்தி நிம்மதியா வாழ்ந்துகிட்டு இருந்தார்.
அந்த ஊர்ல ஒரு தாசி இருந்தா அவ பேரு சிவகாமி பேராசை பிடிச்சவ அவ வாலிபமா இருக்கும்போது பலதன வந்தர்களைக் கைக்குள்ள போட்டிருந்தா அவ வயித்துல பிறந்த பெண் பிள்ளை லெட்சுமி பேருக்கு ஏத்தாப் போல மாகாலெட்சுமியாட்டம் அழகா இருப்பா அவளுக்கு இப்படி வாழறது பிடிக்கல யாரையாவது காதலிச்சிக் கல்யாணம் பண்ணிகிட்டு பிள்ளைகுட்டிகள் பெத்துக்கிட்டு கெளரவமா வாழணும்னு ஆசைப்பட்டா.
சிவாகாமிதாசியோ தன் மகளோட அழகை வச்சிக் கொள்ளை கொள்ளையாகச் சம்பாத்தியம் செய்யணும்னு நினைச்சா
இந்தச் சமயத்துலதான் வீட்டுல ஏதோ சடவுன்னு சொல்லி வேலவன் பட்டர் ஒருநாள் சிவகாமிதாசி வீட்டுப் படிக்கட்டுல காலை வச்சார் சிவகாமிதாசி வேலவன் பட்டரை வரவேற்று உபசரித்து அவரைத் தன் மகளுக்கு அறிமுகப்படுத்தினாள்.
தாசி மகள் வீடு தேடி வந்த ஆம்பளையை வராதேன்னு சொல்ல முடியுமா?அதனால அருந்தப் பாலுல் சாப்பிடப் பண்ட பலகாரங்களும் தரிக்கத் தாம்புலமும் கொடுத்தாள்.
பட்டரை வளைச்சிபோட்டு அவரிடம் இருக்கும் செல்வங்களையெல்லாம் கறந்துறணும்னு நெனச்சா தாய்க் கிழவி.
தாசி மகள் பட்டரிடம் அன்போடு பழகினாள் பட்டருக்கும் தாசி மகளின் அன்பும் ஆதரவும் பிடிச்சிருந்திச்சு
லெட்சுமியை நாம மட்டும்தான் வச்சிக்கிடணும் அன்னிய ஆம்பளை யாரும் அவளைத் தொடக்கூடாதுன்னு நினைச்சார் பட்டர் அதை தாய் கிழவியிடமும் சொன்னார்.
சிவகாமி இதுதான் பட்டரின் பொன் பொருளை எல்லாம் கறக்க நல்ல தருணம்னு நினைச்சி அவர்ட்ட சம்மதம் சொன்னாள்.
தாசி மகளுக்கு இப்ப ரெட்டை சந்தோஷமாகப் போச்சி பட்டரோடேயே இருந்து காலத்தை கழிச்சிரலாம்னு நினைச்சா ஆனா தாய்க் கிழவி தன் மகளின் அழகைக் காட்டி பணம் நகை நட்டு பண்டம் பாத்திரம் வேணும்னு நச்சரிச்சா.
தாசி மகள் மேல கொண்ட மோகத்தால பட்டர் தன்னிடம் உள்ள பொன் பொருளை எல்லாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் கொண்டு வந்து தாசி வீட்டுல கொடுத்துட்டார் கடைசியில கோயில் நகையையும் களவாண்டு வந்து தாய்க் கிழவியிடம் கொடுத்தாரு பேராசை பிடிச்ச அவ இன்னும் கொண்டா கொண்டான்னு ஆலாப் பறந்தா ஆன மகள் தாயிடம் அவரிடம் உள்ள செல்வத்தை எல்லாம் கொண்டாந்து நம்மகிட்ட கொடுத்துட்டாரு நீ ஏன் இன்னும் இப்படி காசு பணம்னு பேயா அலையிற?அன்புன்னா என்னான்னு உனக்குத் தெரியாதா?ன்னு கேட்டுச் சண்டை போட்டாள்.
தன் மகள் தன்னைப் போல இல்லை பட்டரிடம் பாசம் வைக்கிறாள் இது எதிர்காலத்துக்கு நல்லதில்லை அத்தோட பட்டரிடம் இனி கறப்பதற்க்கு இனி ஏதுமில்லைன்னு நினைச்ச தாய்க்கிழவி விட்டுக்கு வந்த பட்டரிடம் இனிமேல் நீ இங்கே வரக்கூடாது ன்னாள்.
பட்டர் வீட்ல பொன் பொருளையெல்லாம் தாசி வீட்ல கொண்டு போய்க் கொடுத்துட்டியேன்னு சண்டைப்போட்டாள் அவர் பொண்டாட்டிக்காரி
நிம்மதி இழந்து பட்டர் ஊரை விட்டே கிளம்பி காட்டு வழியா நடக்க ஆரமிச்சார்.
தாசி மகள் பட்டரைப் பிரிஞ்சி வாழமுடியாதுன்னு நினைச்சா தன் தாயி செஞ்சது கொஞ்சமும் நியாயமாப்படலை அவளுக்கு தன்னிடம் உள்ள நகை நட்டுகளையெல்லாம் மடியில கட்டிகிட்டு பட்டரைத் தேடி ஊரை விட்டுக் கிளம்பிக் காட்டுக்குப் போனாள்.
காட்டுல வச்சி பட்டரைச் சந்திச்சா அழுது கண்ணீர் விட்டா தான் மடியில் கட்டிக்கொண்டு வந்த நகைகளை எல்லாம் காட்டி நானும் உங்களோட வாரேன் நாம வேறு எங்காவது ஒரு ஊருக்குப் போயி தாலி கட்டிக்கிட்டு பொண்டாட்டி புருசனா வாழலாம்னு சொன்னா.
பட்டர் தாசி மகளை ஏமாத்தி அவளிடம் உள்ள நகைகளைக் கைப்பத்தணும்னு நினைச்சார் அதனால அவளை அணைத்துக் கோஞ்சிக் குலாவினார் அவளும் மனம் மகிழ்ந்து அவர் மடியில் படுத்துத் தூங்கினாள்.
அவ நல்லா கண்ணசந்து உறங்கும்போது மடியில் இருந்துஇ இறக்கித் தரையில் கெடத்திட்டுப் பக்கத்தில் கிடந்த ஒரு பெரிய கல்லைத் தூக்கி அவ தலையில போட்டுக் கொன்னுட்டார்.
லெட்சுமி அந்த இடத்துலேயே துடிதுடிச்சி செத்துட்டா பிறகு அவ மடியில் இருந்த நகை நட்டுகளை எல்லாம் எடுத்துக்கிட்டு புறப்படும்போது அவருக்கு தண்ணீர் தாகம் எடுத்துச்சி பக்கத்துல இருந்த ஒரு கிணத்துக்குள்ள இறங்கினாரு தண்ணீர் குடிக்க அந்தக் கிணத்துப் படிக்கட்டுல காலை வச்சி இறங்கும்போது ஒரு படிக்கட்டு பொந்துல இருந்த பாம்பு பட்டரைக் கொத்திட்டு உடனே பட்டர் நிலை தடுமாறி கிணத்துக்குள்ளே விழுந்து செத்துட்டார்.
ஆடு மாடு மேய்க்கக் காட்டுக்கு வந்த பிள்ளைகள் தாசி மகளும் பட்டரும் தனித்தனியே செத்துக்கிடக்கறதைப் பார்த்து ஊருக்குள்ள போயி சேதி சொன்னாங்க
தாய்க் கிழவி தன் மகள் முகமளிஞ்சி செத்துக் கிடந்ததைப் பார்த்துட்டு அந்த இடத்துலயே தன் நாக்கைப் பிடிங்கிச் செத்துட்டா
பட்டரின் பொண்டாட்டிக்காரி கெணத்துல பிணமா மிதக்கும் தன் புருசனோட சடலத்தைப் பார்த்து அவளும் அதே கிணத்துக்குள்ளே பாஞ்சு செத்துட்டா இப்படி பட்டர் குடும்பமும் தாசி குடும்பமும் அழிஞ்சிப் போச்சி
தாசி குலத்துல பிறந்தாலும் ஒருத்தனோடவே வாழ்ந்து அவனாலேயே கொல்லப்பட்டதால மக்கள் லெட்சுமியை நீலின்னு தெய்வமாக கும்பிடுறாங்கன்னு கதையைச் சொன்னார் தென்காசி ஜோதிடர் மாடசாமி.
பின் குறிப்பு:
நீலி என்ற தெய்வமாக ஒரு பிறப்பில் வாழ்ந்தவள் தன்னைக் கொன்ற பட்டரைப் பழிவாங்க மறு பிறப்பில் இசக்கியாகப் பிறக்கிறாள்

குறுஞ்சாமிகளின் கதைகள்-6

 அக்கினிபுத்திரி


இலேசா நெருப்புப் பட்டாலே துடுச்சிப் போய் ஊரையே கூட்டுறோம் ஆனா ஊரே கூடி தீ வச்சும் ஒடம்புல ஒரு சின்ன தீப்புண்ணுக்கூட இல்லாம சமாதியானா ஒருத்தி.
திருநெல்வேலி ஆலங்கொளத்துல மாவளியூத்துன்னு ஒரு சின்ன கிராமம் அந்த ஊரு பண்ணையாரு வீட்டுலமாடு கன்ன பாத்துக்க எளவட்டமா கீழ்ப் பட்டரயச் (ஜாதி)சேர்ந்த ஒருத்தன் வேல பாத்துகிட்டு இருந்தான் அவன் கருப்பா இருந்தாலும் ஆளு அம்சமா கட்டுமுட்டா செஞ்சு வச்ச செலமாதிரி இருந்தான்.அந்த பண்ணையாருக்கு அழகா செக்கச் செவேல்னு ஒரு பொண்ணு இருந்தா.
அந்தக் காலத்துல பொழுது நெலம் கீறத்துக்கு (கோழி கூப்பிடும்)முன்னாடியே கன்னி புள்ளைக எழுந்திருச்சி மாட்டுத்து தொழுவத்துக்கு போய் எளம் மாட்டு சாணி எடுத்து வாசத் தெளிப்பாக பண்ணையாரு மகளும் கொரங்கு இருட்டுல எந்திருச்சி பொறவாச வழியா மாட்டுத் தொழுவத்துக்கு வந்து எள மாட்டுச் சாணி அள்ளிட்டு வந்து வாசத் தெளிப்பா பொறுப்பான இந்தப் புள்ளையோட அம்மா செத்துப் போயிட்டா ரெண்டாந்தாரமா ஒருத்திக் கெட்டிக்கிட்டு வந்தாரு சித்திக்காரி சதா இவகிட்ட கைப்பட்டாக் குத்தம் கால் பட்டாக் குத்தம்னு எசலிப்பு (சண்டை)போட்டுக்கிட்டு இருப்பா.அந்தப் பொண்ணு நெதமும் எளமாட்டுச் சாணி எடுக்க வரதப் பார்த்து இந்த எளந்தாரி அவ விரும்புகிற பசுமாட்டுச் சாணியாப் பார்த்து எடுத்து வச்சி அவகிட்ட கொடுப்பான் இவளுக்கு அவன் மேல ஒரு கண்ணு அவன் காடு கரைக்கு மாடு மேய்க்க போகும்போது அங்க கெடக்கிற பூவும் பழமும் எல்லாத்தையும் எடுத்துட்டு வந்து இவ சாணி எடுக்க வரும்போது தருவான் இப்படி சிநேகமா பாசமா பழக ஆரம்பிச்சு நாளா வட்டத்துல இரண்டு பேரும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் நேசிக்க ஆரம்பிச்சாங்க ரெண்டு பேரும் நேசமா பழகுறது பண்ணையில வேல பாக்குற எல்லாத்துக்கும் தெரிஞ்சி போச்சிஒருத்தருக்கு தெரிஞ்சாலே ஊருக்கே தெரிஞ்சமாதி அவ சித்தி காதுக்கு மட்டும் விசயம் போகாமா இருக்குமா?போயிருச்சி ஒடனே சித்தியும் இவளக் கவனிக்க ஆரம்பிச்சா.
ஒருநாள் ரெண்டு பேரும் எசக்கு பிசக்கா இருக்கும் போது சித்திக்காரி கையும் மெய்யுமா பிடிச்சுட்டா இந்த எளந்தாரி சித்திக்காரியத் தள்ளிவிட்டுட்டு ஒடிட்டான் இவந் தள்ளி விட்டதுல அவ கல்லு மேல விழுந்து மண்டை ஒடைந்து களகள வென கொட்டிடுச்சி பண்ணையாரு மகளும் ஆஹா மாட்டிக்கிட்டோமேனு பயந்து பொற வாசல் வழியா ஒடிட்டா.
தலையில் அடிப்பட்டோன இந்தம்மா குய்யோ முறையோன்னு அழுது பண்ணையார்கிட்ட ஒண்ண ஒம்போதா சொல்லிருச்சி பண்ணையாரும் வீட்டு வேலக்காரர்களையும் சொந்தக்காரர்களையும் அனுப்பி அவங்க எங்கிருந்தாலும் கண்டுபிடிச்சி தலையில் எண்ணெய் ஊத்திக் கொளுத்துங்கன்னு கட்டள போட்டாரு கீழ்ப்பட்டரப்பய நம்ம பொண்ணத் தொட்டுட்டானேன்னு பண்ணையாரோட சொந்தக்காரங்க ஊரு காடு கரையெல்லாம் தேடினாங்க.

ஒடிப்போன இந்தப் பொண்ணு ஊருக்கு ஒதுக்கு பொறமா இருந்த வைக்கோலு படப்புல புகுந்து மறைஞ்சுகிட்டா அந்த எளந்தாரி பயந்து ஒடுன வேகத்துல இருட்டு நேரமா வேர இருந்துச்சா கவனிக்காம பாழுங்கெனத்துல விழுந்து செத்துப்போயிட்டான்.

பண்ணையாரு மக அவ வீட்டுல ஆசை ஆசையாய் ஒரு பச்சைக்கிளி வளத்தா ராப்பகலா அது கூடயே இவ பேசி சிரிக்க விளையாடிக்கிட்டு இருப்பா அதற்குப் பால் பழன்னும் கொடுத்து ரொம்ப பாசமா ஒரு புள்ளையாட்டம் வளர்த்தா.
அந்த காலத்து ராசக்களுக்கு மந்திரிக மாதிரி பண்ணையாருக்கு கணக்குபுள்ள நல்ல புத்திசாலி அவரு பண்ணையாரு மகளத் தேடிப்போன ஆளுங்க பூரா வெறுங்கையோட திரும்பி வந்தாங்க அந்த நேரம் பார்த்து கிளி சத்தம் போட்டுச்சி ஒடனே கணக்குப்புள்ளைக்கு ஒரு யோசனை வந்துச்சி இவரு வேலைக்காரங்கிட்ட அந்த கிளி கூட்டத்திறந்து விடுங்க அதுபறந்து போற திக்குலேயே போங்க அது எங்க போயி உக்காருதோ அங்க கண்டிப்பா அவ இருப்பானு சொன்னாரு.
வேலக்காரியும் கிளிக்கூண்ட தெறந்துக்விட்டா கிளி பறந்து போயி ஊருக்கு ஒதுக்குபுறமா இருந்த வைக்கோலு பொடப்புல ஒக்காந்துச்சி உடனே ஒருத்தன் பொடப்புல இருந்த கட்டு வைக்கோல எடுத்தான் அப்ப அந்தப் பொண்ணு தாவாணி முந்தாணை தெரிஞ்சது உடனே இந்த வேலைக்காரன் சுதாரிச்சிகிட்டு சுத்தி நின்னவங்கிட்ட கைக்கர்ணமா(சைகைமூலமா)அவ உள்ளதான் இருக்கானு சொன்னான்.
சேதி தெறிஞ்ச பண்ணையாரம்மா வைக்கோலு படப்புக்கே வந்தா அவகிட்ட வேலைக்காரங்க குசுகுசுன்னு அவ இருக்குறதபத்தி சொன்னாங்க உடனே அந்த சண்டாளி வைக்கோலு படப்புக்கு தீ வைங்கன்னு உத்தரவு போட்டா
தீ வச்ச உடனே தீ மளமளன்னு பரவி பனைமரத்து ஒசரத்துக்கு எரியுது வைக்கோலு படப்புக்குள்ள ஒளிஞ்சிருக்க புள்ள தீயைப்பார்த்ததும் அலறி அடிச்சிக்கிட்டு வெளியே வருவான்னு சித்திக்காரி நெனச்சா ஆனா அந்தப் புள்ளையோ தீயில் நம்ம துணி எரிஞ்சி போயிரும் வெளியே ஆம்பளைங்க எல்லா இருக்காங்களே அரையுங் கொரையுமா துணியில்லாம போக முடியுமா?அப்படி போறத விட தீயில கருகி உசிர விடுறது மேலுன்னு தீர்மானிச்சி வைராக்யமா உள்ளயே உக்காந்திட்டா வைக்கோலு படப்பு எறிஞ்சி சாம்பலாயிருச்சி தீணி வெக்க தணிஞ்சு சாம்பல வெலக்கி பார்த்தா எல்லாரும் என்ன அதிசயம் ஒடம்பு கருகல அப்படியே செலையா உக்காந்திருக்கா ஆனா உசிரு மட்டும் இல்ல.
ந்தக் காட்சியப் பார்த்தோன எல்லாரும் வாயடைச்சி புல்லரிச்சி போயி நின்னாங்க அவளதொட்டு பாக்குற துணிச்சல் கூட யாருக்கும் இல்ல.
கொஞ்ச நேரத்துல இந்த சேதி ஊர் பூரா பரவிருச்சி ஊரு பொன்னுங்க அவனை அம்மா தாயேன்னு கூப்புட்டு பாத்தாங்க பதிலே இல்ல எல்லாரும் அம்மா தாயே அக்கினிபுத்திரின்னு கையெடுத்து குப்பிட்டாங்க அப்போ ஒருத்தி அருளு வந்து ஏல சண்டாலப் பாவிகளா நம்ம கொளவெலக்க வாழணும்னு நெனச்ச மகராசிய நீங்க உங்க கையால கொன்னுட்டீங்களே நீங்க வச்ச தீயில அவ தெய்வமாயிட்டா அந்த பாவம் தீரனும்னா இப்பவே ஒரு கொடம் மஞ்சத்தண்ணிய அவ தலையில ஊத்தி அவ கால்ல விழுந்து மன்னிப்பு கேளுங்க.அக்கினிக்குள்ள உயிரை விட்ட எடத்துல அவள பொதச்சி அடையாளமாக ஒரு ஆலங்கொப்பையும் நட்டு வச்சிருங்க தீ வச்ச கொடுமைக்காக வருஷத்துக்கு ஒரு தடவ இந்த இடத்துல தீ வளர்த்து உங்க பரம்பரைய அதுல எறங்கணும் இந்த அக்னி புத்ரி உங்கள சுடாம காப்பான்னு அருள் வாக்கு சொன்னா
நட்ட ஆலங்கொம்பும் மரமா வளர்ந்திருச்சி கோயிலும் கட்டிட்டாங்க இன்னிக்குத் தீ வளர்த்து அதுகுள்ள எறங்கி உசிரோட முழுசா எந்திருச்சி வராங்க என அக்னிபுத்திரியின் கதையைச் சொன்னாரு அமுதாபுரம் சிவனான்டி

குறுஞ்சாமிகளின் கதைகள்-5

சேர்மன் சாமி

தாமிரபரணி ஆத்து நெறய தண்ணி வழிஞ்சு ஒடுது. அருணாச்சலம் எப்போதும் போல குளிக்கப்போனாரு இடுப்புல துண்ட கட்டிக்கிட்டு வேட்டிய நெனச்சுக் கல்லுமேல வச்சுட்டு ஆத்துல எறங்கி ஒரு முழுகாச்சி போட்டுட்டு எழுந்து பாக்குறாரு வேட்டியக் காணல!மனுசன்னா இதுக்கு கோவம் படப்படப்பு வரணுமே ஆனா இந்த மனுசனுக்கு கோவமே வரல அவரு கோவப்படுவாருஏசுவார்னு ரொம்ப ஆசையோட பார்த்த அவரோட மொறப்பொண்ணுங்க ஏமாந்துட்டாங்க அவங்களவிட அந்த வேட்டிய மொறப் பொண்ணுங்க சொல்லித் தூக்கிட்டு வந்த சின்னப் பொண்ணு இன்னும் ஏமாந்துருச்சி.
இவரு எந்த உணர்ச்சியையும் வெளிக்காட்டாம இடுப்புல கட்டுண சுண்டோட போய்கிட்டே இருக்காரு அப்ப அவரு எதுத்தாப்புல ஒரு ஜவுளி வியபாரி வந்து ஐயா வேட்டி வேணுங்களான்னுகேட்டு அந்த வியபாரியே ஜவுளி பொட்டலத்த எறக்கி அதிலிருந்து ஒரு கச்ச வேட்டியை எடுத்து கொடுத்துட்டு பணங்கூட வாங்காம போயிட்டாரு.கொஞ்ச நேரத்துல அந்த வியபாரி வந்தாருங்கறத்துக்கான தடமே இல்ல இதையெல்லாம் பாத்துக்கிடேருந்த அவரோட மொறக்காரப்பொண்ணுங்களுக்கு ரொம்ப அதிசயமா போயிருச்சி.
அந்த் ஈர வேட்டியை எடுத்துட்டுப்போன சின்னப்பொண்ணு அத தன் அம்மாகிட்ட கொடுத்து நடந்த எல்லாத்தையும் கதையா சொல்லுச்சி அதக் கேட்டோன பதறிப்போயிட்டா அவ அம்மா ஒட்டமா ஒடி வந்து அருணாச்சலத்துக்கிட்ட ஐயா சின்னப் பொண்ணு தெரியாம அறியாமா செஞ்சுட்டு அவள தயவு செய்து மன்னிச்சிருங்க சாமின்னு கெஞ்சினா அதுக்கு அவரு தையல்(பெண்)எடுத்துப்போன துணி தையலுக்கு (தைப்பதற்கு) கூட ஆகாதேன்னு சிலேடையில் பதில் சொல்லியிருக்காரு இந்தம்மாவும் வீட்டுக்கு வந்து வேட்டிய விரிச்சி பார்த்தா வேட்டி முழுவதும் கண்ணு கண்ணா (ஒட்டை)இருந்திருக்கு சும்மா இருக்குமா மனுஷ வாயி?
இந்த சேதி ஊர் முழுக்க பரவிருச்சி பொம்பளைங்க அவர கையெடுத்து கும்பிட்டாங்க!
தான் வாழ்ந்த காலத்து நெறையா அற்புதங்களை செஞ்சி காட்டுனாரு அருணாச்சலம் அதைப் பார்த்து வியந்த நெல்லை சீம கலெக்டரு சிறுத்தொண்ட நல்லூரு கிராம மூன்சீப்பா அவர நியமிச்சாரு பொறவு அவர ஏரல் பஞ்சாயத்து தலைவரா(சேர்மன்)நியமிச்சாரு சேர்மன் ஆனாலும் ஐயா பூஜை புனஸ்காரம் ஜெபம் விஷக்கடி வைத்யம்ன்னு ஆன்ம விசாரம் எதையும் விடல
மேலபுதுக்குடியில சுடலைப்பேச்சின்னு ஒரு பொண்ணு தீடீர்னு அவளுக்கு ஒடம்பெல்லாம் கருத்தழும்பா திட்டுத் திட்டா ஆயிருச்சி அவ புருஷன் அவள விட்டுட்டு போயிட்டான்
பல வைத்தியர்களுக்கிட்டபோயிம் குணம் ஆகல மனசு நொந்து போயி கெடந்தப்ப சேர்மன் ஐயாவப் கேள்விப்பட்டதும் நெஞ்சு நெறையா நம்பிகையோட அவரப் பார்க்க வந்தா ஐயா அவளுக்கு திருநீறு மந்திருச்சி கொடுத்துட்டு இந்தத் தீர்த்தத்தை தெனமும் குடித்துட்டு வா திருநீற உடம்பெல்லாம் பூசிக்கீட்டே வா அடுத்த மாசம் அமாவாசை அன்னிக்கு நா இருக்குற எடந்தேடி வா மருந்து தாரேன் பூரணமா கொணமாயிருமுன்னு தெய்வம் மாதிரி பதில் சொல்லி அனுப்பினாரு
சுடலப்பேச்சியும் அப்படியே செய்ய கொஞ்சம் கொஞ்சமா தழும்பு கொறைய ஆரமிச்சிருச்சி தீடீருன்னு ஒரு நாள் சேர்மன் ஐயா தன்னோட சேக்காளி(நண்பன்)பால கிருஷ்ணமூர்த்தி நாடாரையும் தம்பி கருத்தபாண்டியையும் கூப்பிட்டு எனக்கு ஆணடவன்கிட்டயிருந்து அழைப்பு வந்துட்டு வர்ற அம்மாவாசை அன்னிக்கு என்னைய அழைச்சிக்கிடுவான் என் உயிர்போன பொறவு என் உடம்பு ஊருக்கு தெக்க தாமிரபரணி ஆத்தங்கரையில இறக்குற பெரிய ஆலமரத்துக்கு அடியில குழிதோண்டி உக்கார்ந்த மாதிரி என்ன வச்சிடு நான் பயன்படுத்துன பொருட்களையும் அங்க வச்சிரு.வானத்துல ஒரு செங்கருடன் மூணு தடவ வட்டம் போடு மூணாவது தடவ போடும்போது அதன் நெழலு எம்மேல படும் அதுக்கு பிறவு மண்ணப் போட்டுக் குழிய மூடிடுங்க அமைதியா அழுத்தம் திருத்தமா சொன்னாரு இப்படிச் சொன்ன போது அவருக்கு வயது இருபத்தெட்டுதான்.
சேர்மன் தன் சாவப் பத்தி சொன்னது தீமாதிரி உரெல்லாம் பரவிருச்சி ஊரே கவைலையோட அமாவாசை எதிர்பாத்திருந்திச்சி அமாவாசையும் வந்துச்சி சேர்மன் வழக்கம் போல எந்திருச்சி ஆத்துல குளிச்சிட்டு வந்து பூஜை புனஸ்காரமெல்லாம் முடிச்சார் வழக்கம் போல சாப்பிட்டுட்டு பஞ்சாயத்து ஆபூஸூக்கு போனாரு.
சரியா பத்தர மணிக்கு வீட்டுக்கு வந்தவரு எல்லார்கிட்டேயும் வரேன்னு சொல்லிட்டு தன்னோட ரூம்ல போயி படுத்துக் கண்ண மூடிக்கிட்டாரு கரெக்டா பகல் பன்னிரண்டு மணிக்கு அவரு உயிர் உடம்புல இல்ல அவரு சொன்ன மாதிரியே அச்சு பெசகாம னடந்துருச்சு இந்த சேதி ஊர் பூரா பரவ அவரு வீட்டு முன்னால மக்க கூட்டம் தெரண்டு நிக்குது.
ஐயா சொன்ன மாதிரியே அவர் சொன்ன எடத்துல முழி வெட்டி அவர உட்கார வெச்சி அவரு பயன்படுத்தின பொருள எல்லாம் போட்டாச்சு என்ன அதிசயம் செங்கருடன் கரெக்டா வந்துருச்சு அவரு சொன்ன மாதிரி மூணு வட்டம் போட்டுச்சு மூணாவது வட்டத்துல கருடன் நெழலு சேர்மன் சாமி மேல விழுந்துருச்சு அதுக்குப்புறம் அவரை நல்லடக்கம் பண்ணினாங்க.
சேர்மன் ஐயா இறந்த சேதி சுடலை பேச்சிக்கு தெரியாது அமாவாச அமாவாசை அன்னிக்கு வரச்சொன்னாருன்னு நெனப்புக்கு வந்தும் போன போன பொறவுதான் தெரிஞ்சது அவறு சமாதியான வெவரம் உடனே அவ அவரு சமாதிக்கு போயி வெள்ளந்தியா ஐயா வாக்கு கொடூத்தீர்களே இப்படி நோய அரையுங் குறையுமா சுகமாக்கிட்டு ஆலமரத்துகடியல போயி உக்காந்துக்கீட்டீங்களேன்னு கெடந்து அழுதா
அப்ப அந்த வழியில வந்தக் கெழவரு அழுதுக்கிட்டு இருந்த சுடலைப்பேச்சியை பார்த்து அழாத தாயி சேர்மன் உசிரோட இல்லாட்டியும் அவரு இடம் தேடிவந்துட்டல்ல உன் நோய் தீர்ந்து ராணியாட்டம் ஆயிருவ அவரு சமாதி மண்ண எடுத்து தீருநீறா பூசிக்கோ தீர்த்தத்துக்கு ஊத்து தோண்டி அதுல வர்ற தண்ணிய எடுத்துட்டுப்போய் இந்த மாதிரி இரண்டு அமாவாசைக்கு வந்துட்டு அவரக் கும்புட்டு போம்மா இந்த மண்ணையும் ஊத்து தண்ணியையும் சேர்மன் நாமத்து சொல்லி பூச உன் நோய் தீரும் சுடைலை பேச்சின்னு சொல்லிட்டு மாயமானாரு
ஆளில்லாத காட்டுல திடீன்னு ஒருத்தரு வந்து தீடீர்னு போயிட்டாருன்னு நெனச்சு அலுவசப்பட்டா(அதிசயப்பட்டா)சுடலைப்பேச்சி கெழவனாரு சொன்ன மாதிரியே செஞ்சா ரெண்டு அமாவாசைக்கு சேர்மன் சாமி கோயிலுக்கு வந்துட்டு போனா என்ன அதிசயம் குஷ்டரோகிய மாதிரு இருந்த பேச்சி கண்ணுல ஒத்திக்குற மாதிரி அழமா வந்துட்டா இவள பிரிஞ்சுப்போன புருஷனும் வந்துட்டான் சந்தோஷத்துல திக்குமுக்காடிப்போன பேச்சி சேர்மன் சாமிய தன் குல தெய்வமா கும்பிட ஆரமிச்சா அவரு அருள் சக்திய கேள்விப்பட்ட சுத்துப்பட்டி மக்கள் என்ன நோயானாலும் இந்த மண்ணையும் ஊத்து நீரையும் எடுத்துட்டு போயி புச ஆரமிச்சாங்க இன்னும் அவர் நினைவா தன் பிள்ளைகளுக்கு சேர்மன் சேர்மக்கனி சேர்மத்துரை சேர்மச்சாமி சேர்மத்தாயின்னு பேரு வைக்குறாங்கன்னு சொல்லு முடிச்சாரு கிடாரக்குளம் அப்பரானந்தன்.