குறுஞ்சாமிகளின் கதைகள்-18

 பொன் காத்த ஐயனார்

பல குறுஞ்சாமிகள் ஜாதிகளின் அடிப்படையிலும் தொழில் சார்ந்த குழுக்களின் அடிப்படையிலும் உள்ளன.அததகைய குறுஞ்சாமிகளுக்குப் பின்னால் சில கதைகளும் இருக்கின்றன.
அம்பாசமுத்திரம் வட்டத்தில் உள்ள இடைகால் வழுதூர் என்ற ஊர் அந்த ஊரில் உள்ள ஒரு குருஞ்சாமியின் பெயர் பொன் காத்த ஐயனார் என்பது இந்த சாமிக்குத் தென் மாவட்டங்கள் எங்கும் பிடிமண் கோயில்கள் உள்ளன.
அம்பாசமுத்திரம் வட்டத்தில் உள்ள இடைகால் என்ற ஊரைச் சேர்ந்த சண்முகசுந்தரம் என்ற தகவலாளரிடம் கேட்ட போது பொன் காத்த ஐயனாரின் பூர்வீகக்கதையை சொன்னார்.
கடையத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பெண்ணை ஆழ்வார் குறிச்சியில் கட்டிக்கொடுத்திருந்தது புதுப்பொண்ணும் மாப்பிள்ளையும் மகிழ்ச்சியாக விருந்துண்டு சந்தோஷமாக பொழுதைக் கழித்துக் கொண்டிருந்தனர் பெண் வீட்டில் முதலில் ஒருவார காலம் தடபுடலாக விருந்து கொடுத்தார்கள்.
அதன் பிறகு சில நாட்கள் மாப்பிள்ளை வீட்டில் தடபுடலாக தம்பதியர்களுக்கு விருந்து கொடுத்தார்கள் அதன் பின் பெண்ணின் நெருங்கிய சொந்தக்காரர்களும் மாப்பிள்ளையின் மிக நெருங்கிய சொந்தக்காரர்களும் தத்தமது ஊருக்கு அழைத்துச் சென்று விருந்து கொடுத்தார்கள்.
இப்படியாக ஒருமாத காலம் விருந்தாக கழிந்தது புது மணத் தம்பதிகளுக்கு விருந்து சாப்பிட்டு சாப்பிட்டு மாப்பிள்ளைக்கு விருந்து சாப்பாட்டின் பேரில் ஒரு வெறுப்பே வந்து விட்டது வேலை என்று பார்த்து நாற்பது நாளைக்கு மேல் ஆகின்றது இப்படியே விருந்து என்று அலைந்தால் தன் தொழில் மறந்து போகும் என்று புது மாப்பிள்ளையின் தகப்பனார் சத்தம் போட்டார்,
புது மாப்பிள்ளைக்கு இப்படி வேலை ஜோலி இல்லாமல் வீடு வீடாய் போய் விருந்து சாப்பிட பிடிக்கவில்லை எனவே விருந்து சாப்பிட்டது போதும் என்ற முடிவுக்கு வந்தனர் அந்தப் புதுமணத் தம்பதியினர்.
அப்போது பெண்ணின் சித்தி மகள் வந்து வலுக்கட்டாயமாக தன் விட்டிற்க்கு மட்டும் வந்து மதியம் ஒரு வேளை மட்டும் விருந்து சாப்பிட்டு செல்லுமாறு வற்புறுத்தி அழைத்தாள் அந்த அழைப்பை புதுமணத் தம்பதியர்களால் தட்ட முடியவில்லை எனவே அப்பெண்ணுடன் மறுநாள் காலையில் விருந்து சாப்பிடச் சென்றனர் புதுமணத் தம்பதியினர்.
விருந்து கொடுத்தவர்கள் வழக்கமாக உற்சாகத்துடன் விருந்து பரிமாறினார்கள் புதுமணத் தம்பதியினர் மதிய விருந்தை ரசித்து ருசித்து சாப்பிட்டார்கள் மத்தியானப் சாப்பாட்டிற்கு பிறகு புதுமணத் தம்பதியினர் சற்று ஒஉவெடுத்துக்கொண்டு மாலையில் ஊரைப்பார்த்துக் கிளம்பினார்கள்.
விருந்து கொடுத்தவர்கள் இன்று ராத்திரிப் பொழுது மட்டும் எங்கள் வீட்டில் தங்கி விட்டு நாளை காலையில் புறப்பட்டு உங்கள் ஊருக்கு செல்லுங்கள் என்று சொன்னார்கள் ஆனால் புதுமாப்பிள்ளைக் கேட்கவில்லை நான் இப்பவே என் விட்டிற்கு செல்ல வேண்டும் என்று ஒத்தக் காலில் நின்றார்.
விருந்து கொடுத்தவர்கள் அப்படியானால் துணைக்கு எங்கள் வீட்டில் இருந்து யாராவது உங்களுடன் வருகிறோம் புதுப்பெண் கழுத்து நிறைய தங்க நகை போட்டு இருக்கிறாள் நீங்கள் இங்கிருந்து உங்கள் ஊருக்கு காட்டுப் பாதை வழியாக ஒத்தடியத் தடத்தில் தான் செல்ல வேண்டும் அந்தக் காட்டுப் பாதையில் கள்ளர் பயம் உண்டு என்று கூறினார்கள்.
ஆனால் புதுமாப்பிள்ளை அவர்கள் சொன்னதை எல்லாம் காதில் வாங்கி கொள்ளவில்லை தான் நினைத்த மூப்பில் பிடிவாதமாக நாங்கள் இப்போதே எங்கள் ஊருக்கு புறப்படுகிறோம் பொழுது இருட்டுவதற்குள் எப்படியும் விறு விறு என்று நடந்து எங்கள் ஊருக்கு போய்விடுவோம் நான் ஆம்பிளைதானே நீங்கள் யாரும் துணைக்கு வரவேண்டாம் என்று ரொம்பக் கராராகச் சொல்லி விட்டார்.
அதற்குமேல் புதுமாப்பிள்ளையைக் கட்டாயப்படுத்தி தங்க வைக்க விருந்து கொடுத்த வீட்டுகாரர்கள் விரும்பவில்லை.அப்ப சரி உஙக் இஸ்டம் போயிட்டு வாங்க என்று விடைக் கொடுத்து அனுப்பி விட்டார்கள்
வெயிலின் கடுமையை தணிந்ததும் சாயங்காலம் சுமார் நாலு மணி வாக்கில் புதுமாப்பிள்ளையும் புதுப்பொண்ணும் தங்கள் ஊருக்கு புறப்பட்டார்கள் அந்தக் காலத்தில் காரேது?ரெயிலேது?நடந்து தானே ஒரு ஊரிலிருந்து இன்னொரு ஊருக்கு போகணும் வசதி வாய்ப்பி உள்ளவர்கள் வில் வண்டியில் போவார்கள் ராஜாங்க உத்தியோகஸ்தர்கள் குதிரை வண்டியில் போவார்கள்.
புதுபொண்ணும் மாப்பிள்ளையும் சாதாரண குடிமக்கள்தானே எனவே அவர்கள் நடந்தே சென்றார்கள் ரெண்டு மூன்று ஊர் கடந்து தான் மாப்பிள்ளையின் ஊர் இருந்தது இருட்டும் முன்பு தன் ஊருக்குப் போய் விட வேண்டும் என்ற நினைப்பில் பொண்டாட்டியும் புருசனும் காலை எட்டிப் போட்டு விறு விறுன்னு நடந்தார்கள்.
காட்டு வழியில் வழுதூரின் எல்லைக்கு செல்லும்போது பொழுது மயங்கிவிட்டது இருள் பரவ தொடங்கிவிட்டது என்றாலும் பொண்டாட்டியும் புருசனும் ஒருத்தர் கையை ஒருத்தர் புடித்துக் கொண்டு நடந்தார்கள்.
அப்போது காட்டின் நடுப்பாதையில் மரத்தின் மேல் இருந்து ஒரு முரடன் அவர்கள் முன்னாள் குதித்தான் அவர்கள் கையில் நீளமான பட்டாக்கத்தி ஒன்று இருந்தது.
புதுமணத்தம்பதியர்களை பார்த்து ஏய் ரெண்டு பேரும் ஆடாம அசையாம நில்லுங்க என்றான் தார் கரத்த குரலில் இருட்டில் தாடியும் அந்த முரடனின் மீசையும் பம்பைத் தலையும் அவனைக் கொடுரமானவனாக காட்டியது.
அப்போது தான் புதுப்பெண் நினைத்தாள் விருந்து கொடுத்தவர்கள் சொன்னதைக் கேளாமல் விராப்பாக கிளம்பி வந்தது தப்பாக போச்சே என்று.
விருந்து கொடுத்தவர்களிடம் வீராப்பாக பேசிய புது மாப்பிள்ளைக்கு பட்டாக்கத்தியைப் பார்த்ததும் இப்ப சப்த நாடியும் ஒடுங்கி விட்டது வேர்த்து வேர்த்துக் கொட்டியது ஆக வலிய வந்து நேரங்கெட்ட நேரத்துல எசக்குபிசக்கா மாட்டிக்கிட்டோமே இனி என்ன செய்ய கடவுள்தான் இனி நம்மைக் காப்பாத்தணும் நாம் மட்டும் தனியே என்றால் இந்த முரடனுடன் போராடிப் பார்க்கலாம் இப்ப நம்ம கூட புதுப்பெண்ணாக பொண்டாட்டியும் இருக்கிறாள் முதலில் அவளின் மானத்தைக் காப்பாத்தணும் பிறகு அவள் கழுத்து நிறைய போட்டிருக்கின்ற நகையை காப்பாத்தணும் இப்ப என்ன செய்ய எப்படிச் சமாளிக்க என்று நினைத்து கை பிசைந்து நிற்க்கும்போது தான் அந்த அதிசயம் நடந்தது.
தற்செயலாக வழிப்போக்கனாக அந்த இடத்திற்கு வந்தார் ஒரு ஒங்கல் தாங்கலான மனிதர் அவர் ஆள் பார்க்க கட்டுமுட்டுமாக இருந்தார் அவருக்கு சுமார் நாற்பது வயது இருக்கும் கையில் ஒரு விச்சருவாளும் வைத்திருந்தார் தலையில் ஒரு துண்டை தலைப்பாகையாக கட்டியிருந்தார் புதுநிறமான அவரின் உருண்ட திரண்ட மார்பின் மேல் பலவீரத் தழம்புகள் இருந்தன.
வந்த வழிப்போக்கர் அங்கு என்ன நடக்கிற்து என்பதை ஒரு நொடியில் புரிஞ்சிக்கிட்டார் நேரே அந்த முரடனின் எதிரில் போய் நின்று கொண்டு தன் வலது கையால் வீச்சருவாளை ஒங்கியபடியே புதுமணத்தம்பதியர்களை பார்த்து பிள்ளைகளா நீங்க ஒடிப்போயிருங்க நான் இவனைக் கவனிச்சிக்கிருதேன் என்று சொன்னவர் தன் இடது கையால் போய் விடுங்கள் போய் விடுங்கள் என்பது போன்று கைக் கர்ணம்(சைகை)வேறு காட்டினார்.
புதுமாப்பிள்ளை ஏதோ அந்தக் கடவுள்தான் இந்தப் புண்ணியவாளனை அனுப்பி இருக்கிறார் இனி இந்த இடத்தில் ஒரு நிமிஷம் கூட நிக்கப்படாது தலை பிழைத்தது தம்பிரான் புண்ணியம் என்று நினைத்து தன் பொண்டாட்டியின் இடது கையை தன் வலது கையால் பிடித்து இழுத்துகொண்டு ஒரே ஒட்டமாக ஒத்தையடி பாதையில் கண் மண் தெரியாமல் ஒடினான்.
கையில் பட்டாக்கத்தியுடன் நின்ற கள்ளாளிப் பெயலுக்கு ஆத்திரம் ஆத்திரமாக வந்தது கோபாவேசத்துடன் அந்த வழிப்போக்கனை பார்த்தான் வெண்ணை திரண்டு வரும் போது தாழி உடைந்த கதையாக தத்தர நேரட்த்தில் இந்த வழிப்போக்கன் வந்து நம்காரியத்தை கெடுத்துட்டானே என்று நினைத்த கள்ளாளிப் பெயல் பட்டாக்கத்தியால் வழிப்போக்கனை கொல்வதற்கு பாய்ந்தான்.
வழிப்போக்கனோ தன்னைக் காத்துக்கொள்வதற்காக கள்ளாளிப் பெயலைக்கொல்வதற்கு தன் கையிலிருந்த வீச்சருவாளை வீசியபடியே முன்னேறினான்.ஆளில்லாத நடுகாட்டிற்குள் வழிப்போக்கனும் கள்ளாளிபெயலும் தத்தம் கையில் இருந்த ஆயுதங்களால் உக்கிரமாக மோதிக்கொண்டார்கள்.
ஒருவரை ஒருவர் தற்காத்துக்கொள்ளவும் ஒருவரை ஒருவர் கொலை செய்ய முயன்றதால் அந்த இடத்தில் பெரியதொரு தாக்குதல் நடந்தது.விலக்கிவிடவும் தடுக்கவும் யாரும் இல்லாததால் இருவரும் ஒருவருக்கு ஒருவர் மோதிக்கொண்டு காயபட்டார்கள் பலம் கொண்ட மட்டும் மோதிக்கொண்டார்கள் இருவருமே வில்லால கண்டனாக இருந்தனர் ஒருத்தனுக்கு ஒருத்தன் சளைத்தவனாகத் தெரியவில்லை.
இருவரும் மேலும் மாறி மாறி வெட்டும் குத்தும் விழுந்தது இருவர் உடம்பிலிருந்தும் ரத்தம் ஒழுகியது என்றாலும் ஒருவருக்கு ஒருவர்பின் வாங்காமல் நீயா? நானா? என்று பார்த்து விடுவது என்ற கோதாவின் சண்டையிட்டார்கள் எனவே ரெண்டு பேரும் ஒருத்தரை ஒருத்த தாக்கி அந்த இடத்திலேயே செத்து மடிந்தார்கள்
தன் ஊருக்குள் போன புதுமாப்பிள்ளை விடிந்ததும் விடியாததுமாக நடந்த நடப்பை அக்கம் பக்கத்துக்காரர்களுக்கு சொல்லி அவர்களில் சிலரைகூப்பிட்டுகிட்டு காட்டில் கள்ளன் வழி மறித்த அந்த இடத்திற்க்கு சென்றான் அங்கே வெட்டுக்காயங்களுடன் ரெத்தம் சிந்திய படி ரெண்டு பிணங்கள் கிடப்பதை கண்டு நாம் வந்தபிறகு அங்க என்ன நடந்திருக்கும் ஏது நடந்திருக்கும் என்பதை ஒருவாறு யூகித்துக் கொண்டான் புதுமாப்பிள்ளை.

ஒரு பெண்ணின் மானத்தையும் அவளின் நகையையும் காப்பதற்காக தன் இன்னுயிரை துறந்து பிணமாகி விட்ட அந்த மனிதனுக்கு அந்த ஊர் அவனின் பெயர் என்ன?வண்ணம்(சாதி)என்ன?மதம் என்ன?என்று எதுவும் தெரியாவிட்டாலும் அந்த மனிதனின் விரத்தையும் தியாகத்தையும் மதித்து அம்மனிதனின் பிணத்தை நல்லடக்கம் செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்தான் புதுமாப்பிள்ளை.

ஊருக்கு சென்று இன்னும் சிலரை அழைத்துகொண்டு வந்த அந்த வழிப்போக்கன் பிணமாக கிடந்த அதே இடத்தில் அவனை நல்லடக்கம் செய்து அந்த இடத்தில் ஒரு மரக்கன்றையும் நட்டு வைத்தார்கள்.
வழிப்போக்கனோடு மோதி சண்டையிட்டு தன் உயிரை விட்டு விட்ட அந்த கள்ளாளி பெயலையும் மனிதாபிமானத்துடன் அதே இடத்தில் சற்று தொலைவில் அடக்கம் செய்தார்கள் வழிப்போக்கனாக வந்து அநியாயத்தை எதிர்த்துப்போராடி ஒரு பெண்ணின் மானத்தையும் அவள் கழுத்தில் கிடந்த நகைகலையும் காப்பதற்காக தன் உயிரையே தியாகம் செய்த அந்த வீர மறவனுக்கு அப்பகுதி மக்கள் ஒரு கோயிலை கட்டி சிலையும் செய்து வைத்து வழிபடுகின்றனர்.
அந்த குறுஞ்சாமியின் பெயர்தான் பொன்காத்த ஐயனார் என்பது அன்று ஒரு பெண்ணைக்காத்தது போல் அந்தக் குறுஞ்சாமி என்றும் நம் குலப் பெண்களை காக்கும் என்ற நம்பிக்கையில் வழுதூர் பகுதி மக்கள் அக்குறுஞ்சாமிக்கு ஆண்டுதோறும் ஐப்பசி மாதத்தில் கொடை கொடுத்து வழிபட்டு வருகின்றார்கள்

குறுஞ்சாமிகளின் கதைகள்-17

சிவராமத் தேவர்

தலையாரியின் திகிடுதத்தம்:

பத்தரைப் பங்காளித் தலைவன்மார்ன்னு பத்துப்ப்பேர் அந்தக் காலத்துல கோபாலசமுத்திரத்துல வாழ்ந்துகிட்டு இருந்தாங்க ஊர்க்காவல் காணிக்காவல் நீர்க்காவல் கோயில்காவல்ன்னு சகல விதமான காவல்களையும் அந்த சுற்று வட்டாரத்துல பத்தரைப் பங்காளி தலைவர்மார்கள் தான் செஞ்சுகிட்டு இருந்தாங்க.
சுற்று வட்டாரத்துக்குக் காவலுக்குக் கூலியாக வரும் தானியங்களையும் மீன் வகையறாக்களையும் காசுகளையும் இவர்கள் மொத்தமாகச்சேர்த்து பத்தரை பங்கு வைப்பார்கள் பத்துப் பேருக்குபத்து பங்கு போகமீதி அரைப்பங்கு அவர்களில் தலைவனாகச் செயல்படுகிறவனுக்கு என்று கொடுத்து விடுவார்கள் பங்கு பிரிக்கிற பொறுப்பு அந்த தலைவனோடதுதான் அதன் பேர் சேட்டைப்பங்கு.
இப்படித் தலைவனாக இருக்கிறவர் பரம்பரை பரம்பரையாக இருப்பார் அவர்களுக்கு மட்டும் ஒண்ணரை பங்கு பாகம் கிடைக்கும்
கோபாலசமுத்திரத்துல சுப்பிரமணியம் தான் அந்தக் காலத்துல ஒண்ணரைப் பங்குத் தலைவராக இருந்தார் அவருக்குப் பொறந்த புள்ள பேரு சிவராமன்.
சிவராமன் வளர்ந்து வாலிபமாகி தலைவராகவும் ஆனான் சிவராமன் வம்புதும்புகளுக்கு போகாதவன் நீதி,தவறாம நியாயப்படி காவல் கடமைகளைச் செஞ்சான்.
பத்தரை பங்காளிகளில் மாலகண்டர்ன்னு ஒருத்தர் இருந்தார் ஊர் தலையாரி அவர் ரொம்ப பொல்லாத ஆள்
அந்த ஊர்ல கிராம்சு(கிராம முன்சீப்)சொக்கலிங்கம்பிள்ளை இவர் தலையாரி மாலகண்டரோடு போய்வாரி வசூல் பண்ணுகிறது வழக்கம்.
ஒரு வாரம் வசூலாகும் வருப் பணத்தைச் சேர்த்து வச்சிருந்து மொத்தமாக அம்பாசமுத்திரம் கஜானாவில் கொண்டுபோய் கட்டுவார் கிராம்சு சொக்கலிங்கம்பிள்ளை.
அப்படி வசூல் செஞ்ச தொகையை ஒரு நாள் தலையாரி மால கண்டரிடம் கொடுத்து இந்தப் பணத்தை எண்ணிச் சரிபார்த்து நடு வீட்டு அலமாரியில் வைச்சூப் பூட்டிச் சாவியைக் கொண்டுவான்னார்.
மாலகண்டத்தேவர் ரூபாய் நோட்டுகளையும் நாணயத்தையும் எண்ணி ஐயா பணம் சரியா இருக்குன்னு சொல்லி சொக்கலிங்கம் பிள்ளையின் நடுவிட்டு அலமாரியின் நடுத்தட்டில் ஒரு துணிப்பையில் போட்டு வச்சார் ஆனால் அலமாரியை அடைத்துப் பூட்டாம அலமாரியின் சாவியை எடுத்து வந்து கிராம்சு சொக்கலிங்கம் பிள்ளையிடம் கொடுத்துட்டார்.
அன்னைக்கி பத்தமடையில் துளசி தாசுங்கிற நாடகம் நடந்திச்சி சொக்கலிங்கமும் மாலகண்டரும் வண்டி கட்டிக்கிட்டுப் புறப்பட்டாங்கா அதைப் பார்க்க.
அப்போ தலையாரி நடிப்புடன் எனக்கு வயிறு சரியா இல்லை கடமுடன்னு சத்தம் போடுது அத்தோட வண்டியையும் மாடுகளையும் இப்படி ராத்திரி நேரத்துல தனியா போட்டுட்டுப் போக முடியாது அதனால நான் இங்கனயே வண்டிக்கும் மாடுகளுக்கும் காவலாப் படுத்துக்கிடுதேன் நீங்க போய் நாடகம் பார்த்துட்டு வாங்கன்னார்.
தலையாரி சொல்றதுலயும் நியாயம் இருக்குன்னு நினைச்ச சொக்கலிங்கம் புறப்பட்டார்.
வெளியில தலையாரி மாடுகளை ஒரு மரத்தடியில் கட்டிட்டு அதுகளுக்குத் தீவனத்துக்குக் கொஞ்சம் வைக்கோலையும் அள்ளிப்போட்டுட்டு நேரே விறுவிறுன்னு சொக்கலிங்கம் வீட்டைப் பார்த்து நடையைக் கட்டினார்.
வீட்டுக்குப்போய் வீட்டுக் கூரையில இருந்த ஒட்டையைப்பிரிச்சி நடு வீட்டுக்குள்ள இறங்கிப்பூட்டாமப் போட்டிருந்த அலமாரியைத் திறந்து அதுக்குள்ள இருந்த பணப்பையை எடுத்துகிட்டு வந்த சொவடு தெரியாம வெளியே வந்தாரு ஊருக்கு ஒதுக்குப் புறமான ஒரு இடத்துக்கு வந்து பணப்பையை ஒரு மரத்தடியில புதைச்சிட்டு நேரே விறுவிறுன்னு திடலுக்கு வந்து மாடுகளுக்கு புல்லும் வைக்கோலையும் அள்ளிப்போட்டுட்டு வில்வண்டியிலேயே படுத்துட்டார் தலையாரி.
நாடகம் முடிஞ்சி வந்த சொக்கலிங்கம் தலையாரி தலையாரின்னு எழுப்பினாரு தலையாரி உறக்கம் கலைஞ்சி எந்திரிச்சார் ரெண்டு பேருமா வண்டில விட்டுக்கு புறப்பட்டாங்க.
காலையில சொக்கலிங்கம் அம்பாசமுத்திரம் கஜானாவில் கொண்டு போய் வரி வசூலான பணத்தைக் கட்ட அலமாரி பக்கம் போனா அது திறந்து கிடக்கு.
அலமாரிக்குள்ள பணப்பை இருக்கான்னு பார்த்தார் கிராம்சு கைப்பையைக் காணலை உடனே ஆள் அனுப்பி தலையாரியை கூப்பிட்டு வரச் சொன்னார் தலையாரி வந்ததும் என்னவே நேத்து வரி வசூலான பணத்தை எல்லாம் உம்மகிட்ட கொடுத்துத் தானே அலமாரியில வைக்கச் சொன்னேன் இப்ப பணத்தை காணமேன்னார்.
தலையாரி ஐயா நீங்க சொன்னமாதிரி சொன்ன இடத்துல அலமாரியிலதான் பணப்பையை வச்சேன் பணம் எப்படி காணாம போச்சோ?எனக்குத் தெரியாதுன்னு கையை விரிச்சுட்டார்.
கிராம்சு சொக்கலிங்கம் பிள்ளை நேரே பத்தரைப் பங்குத் தலைவன் மார்களின் தலைமைப் பொறுப்பில் இருக்கிற சிவராமர்கிட்ட போய் வழக்கைச்சொன்னார் சிவராமனுக்கு சின்ன வயசு தலையாரிக்கோ அம்பது வயதுக்கு மேல இருக்கும் என்றாலும் தலையாரி முன்னுக்கு பின் முரனான பதில் சொன்னார் அதனால சிவராமன் இன்னையில் இருந்து உம்மை பத்திரைப்பங்கிலிருந்து விலக்கி வைக்கிறோம்னு தீர்ப்புச் சொன்னார்.
அதனால தலையாரி சிவராமன் மேல் கோவமாக இருந்தார் இதற்கிடையில் மாடு மேய்க்கிற பிள்ளைகள் மரத்தடியில் கிள்ளி விளையாடுகையில் பணப்பை கிடச்சதுன்னு சொல்லி சிவராமனிடம் கொண்டாந்து கொடுக்க அவர் கிராம்சு சொக்கலிங்கம் பிள்ளையிடம் ஒப்படைத்தார்
எப்படியோ கை விட்டுப்போன முதல் கிடைத்ததேன்னு சந்தோசப் பட்டார் கிராம்சு பிள்ளை
தப்பு செஞ்ச ஒருத்தரபத்தரைப் பங்குலேர்ந்து துணிச்சலா நீக்கின கதையைச் சொல்லி முடித்தார் தாயார் தோப்பு ஊரைச்சேர்ந்த ருத்திரைமணி என்ற தகவலாளர்.
குறிப்பு:
திருநெல்வேலி மாவட்டம் அம்பாசமுத்திரம் வட்டத்திலிருக்கிறது கோபாலசமுத்திரம் இங்கு நீதியை நிலை நாட்டிய சிவராமனுக்கு கோயில் உள்ளது தென்னகத்திலேயே இந்தச் சாமிக்கு மட்டும் மீன் படையல் இடப்படுகிறது தென்காசிக்கு அருகில் மத்தளம் பாறை என்ற ஊரிலும் சிவராமத் தேவருக்கு பிடிமண் கோயில் உள்ளது

குறுஞ்சாமிகளின் கதைகள்-16

 சப்பாணி முத்துசாமி

காதலுக்காக ஒரு களவு:
திருநெல்வேலி ஜில்லா சங்கரன் கோயில் தாலுக்காவுல மஞ்சநாயக்கன் பட்டின்ற ஊர்ல மாடப்பன்று ஒரு சமசாரி இருந்தார்.அவரோட பொண்டாட்டி பேரு மாடியம்மாள் அவங்களுக்கு ஒரே புள்ள பேரு முத்துசாமி அவன் வளர்ந்து வாலிபமானான்
மாடப்பருக்கு தங்கச்சி ஒருத்தி இருந்தா அவ் பேரு சங்கரம்மாள் அவளைப் பக்கத்துல இருக்கிற துங்கணாம் பட்டிங்கிற ஊர்ல சின்ன நம்பிங்கிற மாப்பிள்ளைக்கு கட்டிக் கொடுத்திருந்தாங்க சங்கரம்மாளுக்கு ஒரு பெண் குழந்தை பிறந்துச்சி பொன்னமான்னு பேர் அவளும் வளர்ந்து பெரிய மனுஷியானாள்.
சங்கரம்மாளின் புருசங்காரன் சின்னநம்பி களவு எடுக்கறதுல மகா கெட்டிக்காரன் ராவெல்லாம் களவுக்குத்தான் போவான் விடிஞ்சதும் நாலு மனுஷ மக்கள் கூட நல்லபிள்ளை கணக்கா வந்து உக்காந்துக்குவான் எங்க களவாடப் போனாலும் பிடிபடமாட்டான்.
முத்துசாமி காட்டுல வேட்டையாடுறதையே தொழிலா வெச்சுகிட்டான் நேர்மையா உழைச்சி சம்பாதிச்சு சாப்பிடுறவன் வீராதி வீரனா சூராதி சூரனா திக் விஜயனாத் திகழ்ந்தான்.
அத்தை சங்கரம்மாளைப் பார்க்கிற சாக்குல அடிக்கடி துங்கணாம் பட்டிக்குப் போய் முறைப்பெண் பொன்னம்மாளைப் பார்த்துப் பேசிட்டு வந்தான்.
பொன்னம்மாளும் முத்துசாமியைத்தான் கட்டிகிடணும்னு நினைச்சாள்.
மாடப்பரும் மாடியம்மாளும் முறைப்படி முத்துசாமிக்குப் பெண் கேட்டு பொன்னம்மா வீட்டுக்கு போனாங்க.
சங்கரம்மாளோட புருஷன் சின்ன நம்பி மச்சான் உம்ம பையனிடம் ஒரு களவு திருடு இல்லை நான் அடிக்கடி வேட்டைக்குப்போய் என் மகளுக்கு வேண்டிய மட்டும் தங்க நகைகளை செஞ்சி போட்டிருக்கேன்.மான் வேட்டையாடி மாடி வீடா கட்ட முடியுமா?நாட்டுக்குள்ளையோ கோட்டைக்குள்ளையோ புகுந்து ஒரு களவாவது எடுத்து ஜெயிச்சி வரச் சொல்லுங்க அப்பதான் என் மகளைக் கட்டித் தருவேன்னு சொல்லிட்டார்.
மாடப்பரும் மாடியம்மாளும் ஊருக்கு வந்து மகனிடம் அவன் மாமன்காரன் சொன்னதை சொன்னாங்க.
முத்துசாமி பொழுது சாயற நேரத்துல துஙகணாம்பட்டிக்கு போனான் ஊர்க் கிணத்துல தண்ணி எடுக்க வந்த அத்தை மகள் பொன்னம்மாளைச் சந்திச்சி என்ன உங்க ஐயா அப்படிச் சொல்லுதார் நீ என்ன சொல்லுதன்னு கேட்டார்.
பொன்னம்மாளும் என் ஐயன் ஆசப்படுதாருல்ல ஒரே ஒரு களவு எடுங்க எங்கய்யா என்னை உங்களுக்கு கட்டிக் கொடுத்திடுவாரு அதுக்குப் பின்னால உங்க இஸ்டப்படி எப்படி வேணுமானாலும் இருக்கலாம்ன்னு ரொம்ப செல்லமா சொன்னாள்.
நீயே சொல்லிட்ட அதனால ஊரே மூக்குமேல விரலை வைக்கிற மாதிரி ஒரு பெரிய வேட்டையை முடிச்சிட்டு வாரேன் பாருன்னு அவளிடம் சொல்லிட்டு ஊருக்கு வந்தான் முத்துசாமி.
அந்தக் காலத்துல திருநெல்வேலி நெல்லையப்பர் கோயில் வடமலையப்பரோட பராமரிப்பில்தான் இருந்துச்சு நெல்லையப்பர் கோயில் கருவறையில் இருக்கிற பொன் பொருளைக் களவாண்டாத்தான் தன் மாமனும் தன் காதலியும் முக்கின்மேல் விரலை வைப்பாங்கன்னு நினைச்சான் முத்துசாமி.

அவன் நேரே நெல்லையப்பர் கோயிலுக்குப்போயி நோட்டம் விட்டுட்டு வந்தான்
களவுக்கு போறத்துக்கு முன்னால காட்டுக்கு வேட்டைக்குப்போயி ஒரு உடும்பைப் பிடிச்சிகிட்டு வந்தான்.
அடுத்த நாள் களவு செய்யத் தேவையான ஆயுதங்களோட உடும்பையும் ஒரு பெரிய தாம்புக்கயிறையும் எடுத்துகிட்டு திருநெல் வேலிக்குப் போனான் நடுச்சாமம்போல கயிறு கட்டப்பட்ட உடும்பை வடக்கு கோட்டையின் உச்சிக்கு விட்டெறிஞ்சான் உடும்பு கோட்டை சுவரின் உச்சியில் போய் பிடிச்சிகிட்டு உடும்பின் வயிற்றில் கட்டி இருந்த கயிறு இப்ப கீழே தொங்குச்சி அந்தக் கயித்தை பிடிச்சிகிட்டு மளமளன்னு வடக்கு வாசல் கோட்டைச் சுவரின் மேலே ஏறி கோயிலுக்குள் இறங்கினான்.கோயில் கருவூல அறைக்கு போய் பூட்டை உடைச்சான் களவு செஞ்சோம்கிற அடையாளத்துக்காக அதிலிருந்து ஒன்று இரண்டு வைர நகைகளை மட்டும் எடுத்துகிட்டு திரும்புபோது இருட்டில் தரையில் கிடந்த கோயில் மணியின் நாவில் கட்டிய கயற்றை தெரியாமல் காலால் தட்டினான் கோயில் மணி அடித்தது.
மணிச் சத்தம் அர்த்த ராத்திரியில் கேட்டதால் கோயில் காவலர்கள் தடபுடன்னு எந்திரிச்சாங்க சத்தம் கேட்ட திக்கைப் பார்த்து கையில் தீப்பந்தங்களோட ஒடி வந்தாங்க.முத்துசாமிக்கு என்ன செய்ய ஏது செய்யறதுன்னு தெரியல கோயில் காவலர்களிடம் வசமா மாட்டிக்கிட்டான்.
கோயில் காவலர்கள் முத்துசாமியைப் பிடிச்சி நாலு சாத்துச் சாத்தி கைகளை முதுகுப்பக்கமா இழுத்து வச்சிகட்டி நேரே அவனைக் கோயில் நிர்வாகம் பாக்குற வடமலையப்பர் முன்னால கொண்டுபோய் நிப்பாட்டிட்டாங்க.
வடமலையப்பர்கிட்ட காதலியின் சொல்லுக்காக களவாட வந்தேன்னு உண்மையை சொல்லி ஒத்துகிட்டான்.
இவனைத் தாழையூத்து ஆவாரங் காட்டுக்கு கொண்டு போய் மாறுகால் மாறுகையை வெட்டி அவன் செத்த பிறகு அந்த இடத்துலயே புதைச்சிருங்கன்னு உத்தரவிட்டார் மலையப்பர்.
கோயில் காவல்காரர்கள் உத்தரவிட்டப்படியே முத்துசாமியோட கதையை முடிச்சாஙக்.
பொன்னம்மாள் தன் அத்தை மகன் தன்னைக் கட்டிக்கிடணும்ங்கிற் ஒரே நோக்கத்துக்காக களவு செய்ய போயி தன் உயிரையே கொடுத்துட்டாரேன்னு நினைச்சி பாம்பு புத்துக்குள்ள தன் கையை விட்டாள் நல்ல பாம்பு தீண்ட அந்த இடத்துலேயே மாட்டுட்டா.
ஒத்தக்கி ஒரு புள்ளை இப்படிஅநியாயமா செத்துடுச்சேன்னு சேதிக் கேட்ட இரண்டு குடும்பங்களும் அரளிவிதையை அரைச்சிக் குடிச்சி மாண்டன் கால் கை வெட்டப்பட்டு செத்துப்போனதால முத்துசாமியை மக்கள் சப்பாணி முத்துசாமின்னு கோயில் கட்டி கும்பிடுறாஙக்ன்னு சாமியின் வரலாற்றை ஒரு கதை போலச் சொன்னார் திருநெல்வேலி டவுனைச் சேர்ந்த தகவலாளர் ஒவியர் பொன் வள்ளிநாயகம்

குறுஞ்சாமிகளின் கதைகள்-15

 மந்திரமூர்த்தி

அந்தக் காலத்துல திருநெல்வேலி சீமை சேந்திமங்கலத்துல செம்பரன்னு ஒருத்தன் இருந்தான்.அவனுக்கு ஏகப்பட்ட சொத்து நிலம் எல்லாம் இருந்திச்சு நாலு ஜோடி உழவு மாடுகளை வச்சிருந்தான் வெள்ளாம விளைச்சலும் அவன் ராசிக்கு நல்லா விளைஞ்சது இவனும் பலருக்கும் தலைவன் மாதிரிச் செயல்பட்டு வந்தான்.அந்த ஊர்ல துணி துவைச்சிக் கொடுக்க யாரும் இல்லாததால இவன்கிட்ட வந்து மக்கள் முறையிட்டாங்க இவனும் நீலம் பேச்சிகின்றபுதுமணத் தம்பதியை துணி வெளுக்கிற வேலைக்கு வச்சான் அவுகளுக்கு ரெண்டு கழுதையும் வாங்கிக் கொடுத்தான்.
பேச்சி குழந்தை உண்டாகி அழகான் ஒர் ஆம்பளைப் பிள்ளையை பெத்தெடுத்தாள் வாசமுத்துன்னு பேரு வச்சாங்க.
பேச்சியின் அண்ணான மாடன் மந்திரிகன்னு சுத்துபட்டி கள்ல பேர் வாங்கி இருந்தான்.செம்பரனுகுக் கல்யாணமாகி ரொமபக் காலமாகியும் பேர் சொல்ல பிள்ளை பிறக்கலை அவன் பொண்டாட்டி பேரு செம்பகவள்ளி அவளும் ரொம்ப சோர்ந்து போய் இருந்தா வேண்டாத தெய்வம் இல்ல சிலர் மாடனைப் பத்தி சொல்லி அவன்கிட்ட குறி கேக்கச் சொன்னாங்க.
செம்பரன் தன் குறையை மாடனிடம் சொன்னான்.மாடன் மாந்திரீகம் தெரிஞ்சவன் சில கணக்குகளை(மந்திரங்களை)சொல்லிக் கொடுத்தான் செம்பரனுக்கு அதுபடியே அவனும் செய்ய செண்பக வள்ளி கருத்தரிச்சா அழகான பொண்ணு பொறந்துச்சி சோணமுத்துன்னு பேர் வச்சி வளர்த்து வந்தாங்க.
அவளும் வளர்ந்து ஆளாக நீலன் மகன் வாசமுத்துவும் வளர்ந்து ஆளானான் வாசுமுத்து பெத்தவங்ககூடச் சேர்ந்து துணி வெளுக்கப் போனான் ஒருநாள் மாடன் ஊரான தாழகுடிக்கு போய் மாந்தீரிகம் படிக்கணும்கிற தன்னோட ஆசையை தாய்மாமன் மாடனிடம் சொன்னான்.மாடனும் தன் தங்கை மகன்ங்கிறதுல்ல வாசமுத்து தனக்குத் தெரிந்த மந்திர தந்திர வித்தைகளையெல்லாம் ஒளிமறைவு இல்லாமல் சொல்லிக் கொடுத்தான் மாடனுக்கு ஒரு மகன் இருந்தாள் பேரு சாந்தி அவளும் வளர்ந்து வாலிபமாகி இருந்தாள்.அவள் தன் அத்தை மகனான வாச முத்துவைக் காதலிச்சா இவனும் சம்மதிக்க வாசமுத்துவுக்கும் சாந்திக்கும் கல்யாணம் நடந்துச்சி.
வாசமுத்துக்கு ஒரு சேக்காளி (நண்பன்)இருந்தான் அவன் பனை ஏறி பதனி இறக்கி விக்கறவன் வாசமுத்துக்கு தேவைப்படும் போது பதனிக் கலயத்தில் சுண்ணாம்பு தடவாமல் தனிக் கல்லை இறக்கி கொடுப்பான்.
வாசமுத்து கள் குடித்த மயக்கத்தில் ஒரு நாள் தான் மாந்தீரிகம் கற்று வந்திருக்கிற விவரத்தை சேக்காளிகிட்ட சொன்னான்.உடனே சேக்காளி எப்படியாவது வாசமுத்துகிட்டேருந்து மாந்தீரிக வித்தையை தான் கத்துகிடணும்னு நினைச்சி வாசமுத்துக்கு இஷ்டம் போல தனிக் கள்ளை அவன் கேட்கும்போதெல்லாம் ஊத்திகிகொடுத்தான்.
இது இப்படிப்போக ஒருநாள் செம்பரன் வீட்டுக்கு வாசமுத்து அழுக்குத் துணி எடுக்கபோனான் வீட்டில் யாரும் இல்லை செம்பரனோட மகள் சோணமுத்து மட்டும் தனியே இருந்தாள் வாசமுத்துவை நேருக்கு நேருக்கு நேராப் பார்த்ததும் முதல் பார்வையிலேயே மனசைப் பறிகொடுத்தா சோணமுத்து வாசமுத்துவும் அவள் மேல் மையம் கொண்டான்.
மாந்தீரிகம் படித்த வாசமுத்து எளிதாக அவளை வசப்படுத்திட்டான் ரெண்டு பேரும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் விரும்புனாங்க.
சோணமுத்து படுத்து கிடக்கும் இடத்துக்கு நடுசாமம்போல் எலி ரூபம் கொண்டு வாசமுத்து போய் அவளை கூடிக்கிட்டு இருந்தான் ஊர் உலகத்துக்கு தெரியாம அவங்க பழகிக்கிட்டு இருந்தாங்க.
ஒருநாள் குடிபோதையில் வாசமுத்து வாய் தவறி தன் சேக்காளிகிட்ட தான் சோணமுத்துவிடம் ரகசியமாக பழகுவதைச் சொல்லி விட்டான்.
வாசமுத்துவிடம் எப்படியாவது மாந்தீரிக வித்தைகளைப் படிச்சிரணும்னு நினைச்ச சேக்காளி குடிபோதையில் இருந்த வாசமுத்திடம் நீ எனக்கு மாந்தீரிக வித்தைகலை சொல்லி கொடு இல்லைன்னா செம்பரன்கிட்ட நீ அவன் மகளுடன் தொடுப்பு வச்சிருகன்னு சொல்லிடுவேன்னு மிரட்டினான்.
வேற வழியில்லாம வாசமுத்து குடி போதையில் மாந்தீரிக வித்தைகளை அறைகுறையாக சொல்லிக் கொடுத்தான் மாந்திரிக வித்தைகளை சேக்காளி வாசமுத்துவை எப்படியாவது காலி பண்ணணும்னு நினைச்சான்.
அதுக்கு தகுந்த சந்தர்ப்பமும் வந்துச்சு ஒருநாள் செம்பரன் வாசமுத்துவோட சேக்காளிகிட்ட குடிக்க வந்தான் இதுதான் சமயம்னு நினைச்ச சேக்காளி உன்மக சோணமுத்து வாசமுத்துங்கிறவனுக்கு தொடுப்பா இருக்கான்னு போட்டுக் கொடுத்தான்.
செம்பரன் பெருங் கோபத்தோட வீடு போனான் சேதி தெரிஞ்ச சோணமுத்து யாருக்கும் தெரியாமல் வீட்டை விட்டு மலங்காட்டுக்குப் போயிட்டான்
செம்பரன் ஒரு பெரிய கூட்டத்தோட மாந்திரீகம் வாசமுத்துவை தேடி அலைஞ்சான் வாசமுத்து தன் மாந்திரீக சக்தியால் சோணமுத்து இருக்கும் இடத்தைக் கண்டுபிடிச்சி அவளோட சேர்ந்து மலங்காட்டுக்குள்ள இருந்தான்.
சேக்காளி தான் கற்ற அரைகுறை மாந்தீரிகத்தால் வாசமுத்துவும் சோணமுத்துவும் மறைஞ்சி இருக்கிற இடத்தைக் கண்டுபிடிச்சி செம்பரன்கிட்ட சொல்லிட்டான்.
வாசமுத்து மாந்திரீகத்தால் தப்பி ஒடி விடுவான் என்பதால் நடுச்சாமம்போல ஒரு கூட்டமா மலங்காட்டுக்குபோய் வாசமுத்தையும் சோணமுத்தையும் வளைச்சிப்பிடிச்சி அந்த இடத்துலையே அவங்க ரெண்டு பேரையும் கொன்னுட்டாங்க.
தன் புருஷன் கொல்லபட்ட சேதியை அறிஞ்ச சாந்தியும் உடன் கட்டை ஏறி தன் உயிரை விட்டுட்டா மந்திரம் கற்றாலும் கள் குடியால் நம்பிக்கை மோசத்தால் உயிரை விட்ட வாசமுத்தைத்தான் மக்கள் மந்திரமூர்த்தி என்று சாமியாகக் கும்பிடுறாங்கன்னு கதையைசொல்லி முடித்தார் பொன்னன்

குறுஞ்சாமிகளின் கதைகள்-14

 கசமாடன்

கயவர் குலப்பட்டணம்னு ஒர் ஊரு இங்க இருந்த மாடப்பரும் மாடத்தியம்மாளும் தங்கலுக்கு ஒரு வாரிசு இல்லையேன்னு ரொம்பக் கவலைப்பட்டு சங்கரன்கோயில் கோமயம்மாள் சன்னதிக்கு போயி ஒரு மண்டலம் வெளக்கு ஏத்துனாங்க.
பத்தாவது மாசம் முத்துப்போல ஒரு ஆம்பளைப் பிள்ளை பொற்ந்தான் அந்த பிள்ளைக்கு சேர்வைக்காரன்னு பேருவச்சி வளர்த்தாங்க மீன் பாம்பு ஆமைன்னு அத்தனை ஜீவ ராசிகளையும் தூண்டில் போட்டு பிடிக்கறதுல மகா நிபுணான இருந்தான் சேர்வை அவன் பேரும் புகழும் சுத்து வட்டாரமெல்லாம் பரவிட்டு கேள்விபட்ட அந்நாட்டு ராசா அவனைத் தன்னோட அரண்மனைக்கு சேவை செய்ய வரும்படிக் கூப்பிட்டு ஆள் அனுப்பினார்.
ஆரம்பத்துல காவல் படைத் தலைவனாகத்தான் சேர்வைக்காரனை ராசா நியமிச்சார் அவனோட காவலில் ஈ எறும்புகூட நுழைய முடியலை அதனால அரண்மனையிலும் அவன் புகழ் பெற்றான்.
அந்த ராசா ஒரு மீன் பிரியர் ராசாவின் மீன் ருசியைத் தெரிஞ்சிகிட்ட சேர்வைக்காரன் தினமும் நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் விதவிதமான தூண்டில்போட்டு விதவிதமான மீன்களை பிடிச்சிகிட்டு போய் அரண்மனையில் கொடுத்தான் ராசாவும் ஆசை தீர சேர்வைக்காரன் புண்ணியத்தில் வாய்க்கு ருசியா மீன் குழம்பு சாப்பிட்டார்.
சேர்வைக்காரன் பிடிச்ச மீன்களை ராசா விட்டுக்கு கொடுக்கவும் காலியான மீன் தெல்லியை வாங்கவும் அடிக்கடி அரண்மனைக்கு போக வர இருந்தான்.
இப்படியாக இருக்கும்போது ராசா மகள் சுந்தரேஸ்வரி ஒரு நாள் எனக்கு தொட்டியில் போட்டு வளர்க்க செம்மீன்கள் உயிரோட வேணும்னு கேட்டாள்.
உடனே அத்தாளநல்லூர் குளத்துக்குபோய் செம்மீன்களை தூண்டில் போட்டுப் பிடிச்சி அதைக் கண்ணாடி குடுவைக்குள்ள போட்டு வச்சி அதைராசா மகளிடம் கொண்டு போய் கொடுத்தான்
பிறகென்ன ரெண்டு பேரும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் காதலிக்க ஆரமிச்சாங்க இந்த சேதி ராணி காதுல விழுந்திச்சு ராணி தன் மகளை தன் அண்ணன் மகனுக்குத்தான் கட்டிக்கொடுக்கணும்னு நினைச்சாள் அதனால சேர்வைக்காரனை தந்திரமாக கொல்லணும்னு திட்டம் போட்டாள்.
அத்தாளநல்லூர்ல ஆதிமூலப் பெருமாள் கோயில் ஒண்ணு இருக்கு அந்தக் கோயில் யானை பக்கத்துல உள்ள தாமிரபரணி ஆத்துல இருந்து தன் தும்பிக்கையில் நீர் உறிஞ்சிக்கிட்டு போயித்தான் தினமும் பெருமாளை அபிஷேகம் செய்யும்
அப்படி ஒருநாள் யானை ஆத்துகுள்ள இறங்கி தண்ணிரை தன் தும்பிக்கையால் உறிஞ்சும் போது ஒரு முதலை யானையோட காலை கவ்வ வந்தது யானை பாகன் சுதாரிச்சி யானையை பின்னுக்கு இழுத்துட்டான் அன்னிக்கி யானை பிழைத்தது மறு பிழப்பு.
யானை பாகன் நடந்த நடப்பை கோயில் குருக்களிடம் சொல்ல கோயில் குருக்களும் ராசாவிடம் போய் சொன்னார் ராசா சேர்வைக்காரனை கூட்டிகிட்டு வரச்சொன்னார் அரண்மனை சேவகர்களும் சேர்வைகாரனை கூட்டிக்கிட்டு வந்தாங்க.
ராசா அத்தாளநல்லூர் ஆத்துல கிடக்குற முதலைகளை நீதான் பிடிச்சிக்கொல்லணும்னு சேர்வைக்காரனிடம் சொன்னார்
ராணி இந்த சமயத்துலசேர்வைக்காரனை ராசாவுக்கு தெரியாம கொன்னுரணும் பழியும் நம்ம மேல வரக்கூடாது அப்பதான் நம்மகள் அவனை மறப்பாள்னு நினைச்சா.
மறுநாள் சேர்வைக்காரனை அரண்மனைக்கு வரவழைச்சா ராணி தன் மகளையே அவனுக்கு விருந்து பரிமாறச் சொன்னா சேர்வைக் காரனுக்கு தரிக்கத் தாம்பூலமும் தட்டுல வச்சி கொடுத்தாள் ராசா மகள்.
அப்ப அவங்க நோக்கத்த ராணி கண்ணால கண்டுகிட்டா ராணி ஒரு நகைப்பொட்டி நிறைய நகைகளைக் கொடுத்து அத்தாள நல்லூர் ஆத்துல உள்ள முதலைகளை நீ எப்படியும் பிடிச்சிருவேன்னு எனக்குத் தெரியும் அதனாலதான் உனக்கு முன்கூட்டியே இந்த நகைகளை பரிசாகத் தரேன் இந்த விஷயம் ராசாவுக்கு தெரியவேண்டாம் நீ ஆத்துக் கரையில் உக்கார்ந்து முதலைகளை பிடிக்கும் போது நான் கொடுத்த இந்த சங்கிலி சரப்புளிகளை எல்லாம் போட்டுகிட்டு வர்ற பெளர்ணமி ராத்திரியில முதலைகளைப் பிடிக்கணும் இது என் உத்தரவுன்னு சொன்னாள்.
சேர்வைக்காரன் ராணியோட சூழ்ச்சி தெரியாம சரின்னு தலையை ஆட்டினான்.
சேர்வைக்காரனை கொலை செய்து நகைகளை கொள்ளையடிக்கணும்னு ராணி தன் அண்ணங்காரனுக்கு ஒர் ஒலை எழுதி ரகசியமா ஆள்கிட்ட அதைக் கொடுத்துவிட்டாள்.
ராணியோட அண்ணன் சேர்வைக்காரனை கொல்ல பத்து ஏவல் ஆட்களை அத்தாள் நல்லூர்க்கு அனுப்பினார்.
அத்தாளநல்லூர் ஆத்தில் கருமூக்கு முதலை செம்மூக்கு முதலை என்று ரெண்டு முதலைகள் கிடந்தன.
நிறைந்த பெளர்ணமி அன்னைக்கு நடுச்சாம வேலையில் அத்தாளநல்லூர் ஆத்துக் கரையில் கழுத்து நிறைய நகைகளை போட்டுகிட்டு உக்கார்ந்து செம்மூக்கு நாய்குட்டியை தூண்டில் முள்ளில் கோர்த்து தூண்டில் கயித்தைக் குளத்துக்குள் போட்டான் சேர்வை
செம்மூக்கு முதலை தூண்டிலில் கிடந்த செம்மூக்கு நாய்க்குட்டியை கவ்வியது உடனே செம்மூக்கு முதலையை பிடித்துக் கரையில் போட்டுக் கொன்றான்.
தக்கத் சமயத்தை பார்த்து காத்துகிட்டிருந்த எதிரிங்க சேர்வைக்காரனை பின்னால் இருந்து முதுகிலும் பக்கவாட்டில் இருந்து விலாவிலும் ஈட்டியால் குத்திச் சாய்ச்சாங்க ரெத்த வெள்ளத்தில் மிதந்த சேர்வைக்காரன் மார்பில் போட்டிருந்த நகை நட்டுகள் சங்கிலி சரப்புகள் எல்லாத்தையும் களவாடிட்டு குத்துயிரும் குலையுயிருமா கிடந்தவனைக் ஆத்துல தூக்கி போட்டுட்டு போயிட்டாங்க.
விடிஞ்ச பிறகுதான் ஊர் மக்களுக்கு சேர்வைக்காரன் செத்துட்டாங்கிற விவரம் தெரிஞ்ச்சி ராசா மகள் மட்டும் தன் தாயின் சூழ்ச்சியை புரிஞ்சிகிட்டா இனியும் நாம உயிரோட இருக்க கூடாதுன்னு நினைச்சி அதே ஆத்துக்கு போய் தன் கால்களில் பெரிய கல்லைக் கட்டிகிட்டு குதிச்சி தன் உயிரை மாஉச்சிக்கிட்டா
ஆத்துல கசத்தில்(ஆழமான இடத்தில்)கிடந்த முதலைகளை பிடிக்கிறத்துக்காக தன் உயிரையே விட்டதால அன்னையில இருந்து சேர்வைக்காரனை மக்கள் கசமாடன்கிற பேர்ல சாமியைக் கும்பிடிறாங்கன்னு கதையை சொல்லி முடித்தார் மேலகரத்தைச் சேர்ந்த ஐயாதுரை

குறுஞ்சாமிகளின் கதைகள்-13

 ஹைக்கோர்ட் மகாராஜா

திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் ஏரல் என்ற ஊரின் அருகில் உள்ளது.ஆறுமுகமங்கலம் என்ற கிராமம் இந்த கிராமத்தில் உள்ள புகழ்பெற்ற ஒரு குறுஞ்சாமிக் கோயிலின் பெயர் ஹைக்கோர்ட் மகாராஜா என்பது முதலில் இந்தப் பெயரைக் கேள்விப்பட்டதும் எனக்கு வியப்பாக இருந்தது.
ஹைக்கோர்ட் என்பது ஒரு ஆங்கிலச் சொல் வெள்ளைக்காரர்கள் நம்மை ஆட்சி செய்ய ஆரமித்த பிறகுதான் ஆங்கில மொழியே தமிழ் நாட்டிற்குள் வந்தது எனவே இந்தச் சாமியின் வரலாறு வெள்ளைக்காரர்களின் ஆட்சிக்குப்பிறகுதான் என்று ஒரளவிற்கு இச்சாமி தோன்றிய காலத்தை நாம் யூகிக்க முடிகிறது.
ஹைக்கோர்ட் என்ற சொல் நீதிமன்றத்தை அதிலும் உயர் நீதிமனறத்தைக் குறிக்கும் சொல்லாகும் மகாராஜா என்ற சொல் கூட வடமொழிச் சொல்தான் இப்படி ஆங்கில மொழியாலும் வடமொழியாலும் ஒரு தமிழ்க் குறுசாமியின் பெயர் அமைந்திருப்பது முதலில் எனக்கு வியப்பை தந்தது.சுருட்டுச் சாமி வெள்ளைக்காரசாமி தூக்குசாமி என்ற பல குறுஞ்சாமிகளின் கதைகளை கேட்ட பிறகுதான் வெள்ளைக்காரர்களின் ஆட்சிக்காலத்திற்கு பிறகும் சில குறுசாமிகள் தோன்றி இருக்கின்றன என்ற உண்மையைப் புரிந்து கொண்டேன்.
தமிழ்நாட்டிலேயே மிகப் பெரியதும் மிக உயரமானதுமான பீடம் இந்த சாமிக்குத்தான் உள்ளது சுமார் மூன்றாள் உயரத்திற்கு உள்ளது இந்தச் சாமியின் பீடம்.அதற்கு ஏற்ப நாலாள் ஆப்புச் சேர்த்துக் கட்டும் அளவுக்கு அப்பீடத்தின் அடிப்பகுதி உள்ளது ஏணி வைத்து ஏறித்தான் இக்கோயில் பீடத்திற்கு மாலை சாற்றுகிறார் இக்கோயில் பூசாரி அந்த அளவுக்கு உயரமான கனபரிமாணத்துடன் இந்தக் கோயிலின் பீடம் கம்பீரமாக அமைந்துள்ளது.
சுட்டசெங்கல்லினால் இக்கோயில் கட்டப்பட்டுள்ளது கோயிலுக்கு நடை உள்ளது கதவு உள்ளது பூட்டுசாவியும் உள்ளது ஆனால இக்கோயிலுக்கு மேற்கூரை மட்டும் பனை ஓலையால் வேயப்பட்டுள்ளது.
ஜோதிடம் பார்ப்பவர்கள் மாந்தீரிகம் செய்பவர்கள் கோடாங்கிகள் என்று பலரும் இக்கோயிலுக்கு வந்து இக்குறுஞ்சாமியை வணங்கி அருள் பெற்றுப் போகிறார்கள்.
இக்கோயில் பூசாரியிடம் ஏன் இந்தக் கோயிலுக்கு மட்டும் மேற்கூரை பனை ஒலையால் வேயப்பட்டிருக்கிறது என்று கேட்டேன் அதற்கு இக்கோயிலின் பூசாரி அது இக்கோயிலின் ஐதீகம் காசு பணம் இல்லாமல் மேற்கூரை கட்டவில்லை என்று நினைக்க வேண்டாம் இக்கோயிலுக்கு வரும் வருமானத்திற்கு குறைச்சல் ஒன்றும் இல்லை இக்கோயிலைச் சுற்றி கோயிலுக்கு சொந்தமான இடத்தில் கூட காங்கிரிட் கட்டிடங்கல் கட்டப்பட்டுள்ளது ஆனால் கோயிலின் மூலஸ்தானத்தில் மட்டும் ஓலை வேயப்பட்டிருக்கிறது என்று விளக்கம் சொன்னார்.
இந்த சாமிக்கு ஏன் இந்த பெயர் வந்தது?என்று அக்கோயில் பூசாரியிடம் கேட்டோம் கோயில் பூசாரி இந்த சாமியும் சுடலை சாமிதான் கோர்ட்வரை மகாராஜான்னு சொல்லுதாங்க இச்சாமியை ஹைக்கோர்ட் மகாராஜான்னு சொல்லுதாங்க சாட்சி சொன்ன சாமின்னு இந்த சுடலையை சொல்லுவாங்க கோர்ட் வரைபோய் மனுஷ ரூபத்தில் இச்சாமி சென்று சாட்சி சொன்னதை மனதில் கொண்டு கோர்ட் என்பதை ஹைக்கோர்ட் என்று சற்று மிகைப்படுத்தி பாமர மக்கள் ஹைக்கோர்ட் மகாராஜா என இச்சாமியை அழைக்கிறார்கள் என்று விளக்கம் கூறினார்.
ஏன் இந்த சாமி கோர்ட் வரை போய் சாட்சி சொல்லியது?என்று பூசரியிடம் கேட்டேன் (தகவலாளர்களைக் கேள்விக்கணைகளால் துளைத்தெடுத்ததால் நமக்கு புதிய புதிய சேதிகள் கிடைக்கும்)பூசாரி அது ஒரு பெரிய கதை தம்பி என்றார் நான் அப்படியா?>அந்தக் கதையை சொல்லுங்கள் என்றேன் பூசாரி ஹைக்கோர்ட் மகாராஜா என்ற சாமி கோர்ட்டுக்கு சென்று சாட்சி சொன்ன கதையை சொல்ல ஆரமித்தார் இனி பூசாரி சொன்ன அந்த்க்கதையை சொல்கிறேன் கேளுங்கள்.
கொஞ்ச காலத்துக்கு முன்னால இந்த ஊர்ல சின்னான்னு ஒருத்தன் இருந்தான் அவன் ஒரு அனாதை அப்புராணி வெள்ளாந்தியானவன் பைத்தியாரப் பயல் ஊர்ல உள்ள நாலைந்து பெருந்தனக்காரர்களோட மாடு கண்ணுகளை மேச்சிகிட்டு அவங்க கொடுக்க கஞ்சைக் குடிச்சிகிட்டு அவங்க எடுத்து கொடுக்கிற வேட்டியை உடுத்திகிட்டு தன் காலத்தை கழிச்சிகிட்டு இருந்தான்.
இப்படியா இருக்கும்போது ஒருநாள் மத்தியமான நேரத்துல மாடு கண்ணுகளை ஒரு மரத்தடியில் படுக்கப்போட்டுகிட்டு அவனும் மரத்தடி நிழல்ல உக்காந்திருந்தான்.
அப்போது ஒல்லியா மெலிந்த ஒரு மனுஷனை தாடியும் மீசையும் வச்சி ரெண்டு தடிப்ப சங்க கையில விச்சருவாளோட வெட்றத்துக்காக விரட்டிகிட்டு ஒடுனாங்Gக ஒடுகிற ஒடுசலான மனுசன் தலை தெறிக்க துண்டைக்காணோம் துணியைக் காணோம்னு உயிரைக்கையில் பிடிச்சிகிட்டு ஒடும்போது ஐயா என்னை விட்டிருங்க இனிமே உங்க சங்காத்துக்கே வரமாட்டேன் என்று மேல் மூச்சு கீழ்முச்சு வாங்க சொல்லிகிட்டே ஒடினான்.
முரடர்கள் ரெண்டு பேரும் அவனை விடலை ஒடுகிறவனை கையில் அரிவாளை வச்சிகிட்டு வெட்டுவதற்காக விரட்டுனாங்க இந்த சம்பவத்தை மரத்தடியில் படுத்துக்கிடந்த சின்னான் எந்திரிச்சி நின்று பார்த்தான் ஆனால் முரடர்கள் போய் தடுத்து நிறுத்துகிற அளவுக்கு சின்னானுக்கு தைரியம் இல்லை என்றாலும் நடக்கிற கொடுமையை மனம பதைபதைக்க பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் சின்னான்.
அது உச்சி மத்தியான பொழுது ஒரு ஈங்குறுவியின் நடமாட்டமும் அந்த காட்டில் இல்லை உயிருக்கு பயந்து ஒடுகிறவன் உள்ளூர்க்காரன்தான் என்பதையும் அவன் இன்னார்தான் என்பதையும் கூர்ந்து பார்த்து தெரிஞ்சிகிட்டான் சின்னான் அதே மாதிரி விரட்டிக்கிட்டு போகிற ரெண்டு தடியன்களும் பக்கது ஊர்க்காரன் என்பதையும் அவர்களின் ஜாடை இன்னதுதான் என்பதையும் கூர்மையாக பார்த்து மனசில் பதிய வைத்துக் கொண்டான் சின்னான்.
கண்ணுக்கு எட்டும் தொலைவில் அந்த கொலை நடந்தது முரடர்களின் அண்டங்காக்காய் போல கறுப்பானவன்தான் தன் வலது கையில் இருந்த அருவாளை ஒடுகிறவனின் கால்களை நோக்கி குறிபார்த்து வீசினான் அருவாளைஒடுகிறவனின் குதிங்காலில் பட்டு ஐயோ அம்மா சுடலையே சாமியேன்னு சொல்லிகிட்டு தரையில் சாய்ந்தான் கையால் வெட்டுபட்டு ரெத்தம் கொட்டும் தன் வலது குதிங்காலை பிடித்துக்கொண்டே
இப்ப முரடர்களின் குட்டையானவன் கீழே உக்காந்திருக்கும் ஒல்லிக்கட்டையானவனின் தலைமுடியை கொத்தாக பிடித்து கொண்டு தன் கையில் இருந்த அருவாளை ஒங்கினான் வெட்டுவதற்காக அப்போது குதிங்காலில் வெட்டுப்பட்டவன் ஐயாமார்களே என்னை கொல்லாதே இருக்கிற சுடலை பார்த்துகிட்டு இருக்கார் அவர் உங்களை சும்மா விடமாட்டார் நான் புள்ளை குட்டிக்காரன் எந்ததப்பும் செய்யலை என்னைக் கொன்னுராதீங்க விட்டிருங்க என்று கெஞ்சினான்.
அருவாளை ஒங்கினவன் சுடலை வந்து சாட்சி சொல்லும் போது நான் பார்த்துகிடுதேன் எங்களுக்கு எதிரா எவன் சாட்சி சொல்ல வந்தாலும் அவனுவளுக்கும் கெதி இதுதான் என்று சொல்லிக்கொண்டே குட்டையானவன் வெட்டினான் குட்டையானவன் வெட்டிய வெட்டில் வெட்டுப்பட்டவன் தலை தூரப்போய் விழுந்தது வெட்டுபட்டவனின் உடல் தலை வேறு முண்டம் வேறு என்று ஆகியது முண்டத்தின் கழுத்தில் இருந்து ரத்தம் பெருகி ஒடியது.
மாடு மேய்க்கும் சின்னான் மரத்தடியில் இருந்து அந்தக் கொடூரமான கொலையைத் தன் ரெண்டு கண்களாலும் பார்த்தான் ஆனால் கொலைக்காரர்கள் சின்னானைப் பார்க்கவில்லை.கொலைக்காரர்கள் போன பிறகு மாடு கன்றுகளை அந்த இடத்தில் அமர்த்திப் போட்டு விட்டு ஒட்டமாய் ஊருக்குள் ஒடிபோய் கொலையுண்டவனின் பொண்டாட்டிக்காரியிடம் நடந்த கொலையைப் பற்றியும் கொலை செய்தது இன்னார்தான் என்றும் விபரமாகச் சொன்னான்.
கொலையுண்டவனின் பொண்டாட்டிக்காரி தன் தலையில் அடித்துக்கொண்டு குய்யோ முறையோ என்று ஒப்பிச் சொல்லி அழுததால் அக்கம் பக்கம் வீட்டுக்காரர்கள் எல்லாம் கூடினார்கள் ஆம்பளைகளில் சிலர் சின்னானைக் கூட்டிக்கிட்டு கொலை நடந்த இடத்தை பார்க்கச் சென்றார்கள் அங்கே தலை வேறு முண்டம் வேறாகக் கிடந்த பிணத்தை பார்த்து அதிர்ச்சியடைந்து உடனே காவல் நிலையத்திற்கு தகவல் சொன்னார்கள்.
போலீஸ்காரர்கள் வந்து வழக்கு பதிவு செய்து பிரேதத்தை பரிசோதனைக்காக எடுத்துட்டுப்போனாங்க கொஞ்ச நாள் கழித்து வழக்கு விசாரணைக்கு வந்தது ஊர்க்காரர்களும் கொலையுண்டவனின் பொண்டாட்டிக்காரியும் கேட்டுக் கொண்டதின் பேரில் சின்னான் கோர்ட்டில் சாட்சி சொல்ல சம்மதித்தான்.
கொலைக்காரர்கள் முதலில் யாரும் நாம் செய்த கொலையைப் பார்க்கவில்லை யாரும் நமக்கு எதிராக சாட்சி சொல்ல வர மாட்டார்கள் என்று தான் நினைத்தார்கள் சின்னான் துணிந்து சாட்சி சொல்ல முன் வந்ததால் கேஸ் பலப்படும் என்று நினைத்தார்கள் எனவே இப்போது சின்னானை எப்படியாவது மடக்கி ஒன்று சாட்சி சொல்லாமல் கலைக்க வேண்டும் அல்லத் சின்னானை பிடித்து எங்காவது அடைத்து வைக்க வேண்டும் என்று நினைத்தார்கள்.
தூதாள் ஒருத்தன் மூலம் சின்னானிடம் முதலில் சமாதானமாகப் பேசி சாட்சி சொல்ல போகாதே உனக்கு நிறைய காசு பணம் தருகிறோம் என்று ஆசை வார்த்தை காட்டினார்கள் ஆனால் சின்னான் காசு பணத்திற்கு ஆசைப்படவில்லை நான் கண்களால் பார்த்ததை கட்டாயம் கோர்ட்டில் சொல்வேன் என்று உறுதியாக சொன்னான்.
பிறகு கொலைக்காரர்கள் அடியாட்களை வைத்து சின்னானை மிரட்டிப் பார்த்தார்கள் அதற்கு மசியவில்லை கடைசியில் ஒருநாள் மாடு மேய்க்க காட்டிற்கு சென்ற சின்னானின் வாயில் துணியைத் திணித்து அவன் காலையும் கையையும் கட்டி ஒரு வில்வண்டிக்குள் போட்டு கடத்திக்கிட்டு போயிட்டாங்க கொலையாளிகளின் சேக்காளிமார்கள் சின்னானை ஒரு பாழைடைந்த வீட்டிற்குள் ஒழித்து வைத்தார்கள்.
கோர்ட்டில் குறிப்பிட்ட நாளில் அந்த கேஸ் விசாரணைக்கு வந்தது சாட்சி சொல்ல வேண்டிய சின்னானை பிடித்து ஒரு விட்டில் சிறைவைத்து விட்டதால் கொலையாளர்கள் சந்தோசமாக கோர்ட்டுக்கு வந்தனர்.கொலையுண்டவனின் மனைவி பதை பதைத்தாள்.
வழக்கு விசாரணைக்கு வந்தது நீதிமன்ற ஊழியர் சின்னானின் பெயரை சொல்லி மூன்று முறை அழைத்தார்.அப்போது சாட்சி சின்னான் கோர்ட்டின் படிகளில் நடந்து வந்து கூண்டில் ஏறினான் அந்த காட்சியைக் கொலைக்காரர்களால் நம்பவே முடியவில்லை இது என்னடா அதிசயமா இருக்கு என்று நினைச்சாங்க.
சின்னான் என்ற வடிவத்தில் சுடலை என்ற சாமிதான் வந்திருக்கிறார் என்பது முதலில் யாருக்கும் தெரியவில்லை சின்னான் உருவத்தில் வந்த சாமி எந்த தயக்கமும் இன்றி தெளிவாக சாட்சி சொன்னதால் கொலையாளிகளில் ஒருவனுக்கு தூக்கு தண்டனையும் கொலை செய்தவனுக்கு துணையாக சென்றவனுக்கு ஆறு ஆண்டுகள் கடுங்காவல் தண்டனையும் கிடைத்தது.
கோர்ட் முடிந்த பிற்கு சின்னானைப் போய் பார்த்தால் அவன் அதே இடத்தில் காலும் கையும் கட்டப்பட்ட நிலையில் மயங்கி கிடந்தான் அதன் பிறகு கொலையாளிகளின் கூட்டாளிகளில் இதில் தெய்வக்காரியம் ஏதோ இருக்கிறது என்று நினைத்து சின்னானையும் கொலை செய்யாமல் கட்டுகளை அவிழ்த்துவிட்டு ஒடிப்போ என்று விரட்டி விட்டார்கள்
சாகும்போது சாகப்போகிறவன் சுடலையை வேண்டிக்கொண்டதால் சுடலையும் செத்தவனின் விருப்படி கோர்ட் படி ஏறி சாடசி சொன்னதால் அன்று முதல் ஆறுமுகமங்கலத்தில் சுடலைக்கு ஹைக்கோர்ட் மகாராஜா என்ற பெயரில் பீடம் அமைத்துக் கோயில் கட்டி மக்கள் கும்பிட்டு வருகிறார்கள் என்று அச்சாமியின் வரலாற்றை ஒரு கதைபோல் சொல்லி முடித்தார் அக்கோயிலின் பூசாரி

குறுஞ்சாமிகளின் கதைகள்-12

 மாய மங்கை

சோழ நாட்டை ஆண்ட மன்னன் ஒருவனுக்கு ரொம்ப நாளாப் புள்ளையில்லை நீண்ட காலத்துக்கு பிறகு ராணி ஒரு பொம்பளப் புள்ளையைப் பெத்தெடுத்தா ராசா அரண்மனை சோசியனை வரவழைச்சி பிறந்த பிள்ளைக்கு ஜாதகம் கணிக்கச் சொன்னார்.
சோசியன் புள்ளை பிறந்த லக்னத்தைப் பார்த்துட்டு இந்தப் புள்ளை கோட்டைக்கே ஆகாது நாட்டிலும் வாழாது அதனால காட்டுல கொண்டுபோய் போட்டுடுங்க இந்தப் புள்ளை பேயோட அமசத்துல பிறந்திருக்குன்னு சொன்னார்.
சோசியன் சொன்னதைக் கேட்டுட்டு ராசா ரொம்பக் கவலைப் பட்டார் ராணியிடம் பேசினார் பெத்த மனம் கேக்குமா?சோசியன் கிடக்கான் போக்கத்தப் பய அவன் என்னத்தக் கண்டான்னு சொல்லிட்டு ராணி தான் பெத்த புள்ளையைச் சீராட்டி பாராட்டி வளர்த்தா.
ஒரு நாள் ராணியின் தோழிப் பெண் பிள்ளையின் கன்னத்தில் முத்தமிடப் போனா அப்ப புள்ளையின் வாயில் இருந்து பிண வாடை வர்றதை கவனிச்சா இது என்னடா அலுவசமா இருக்குன்னு நினைச்சி ஒடிப்போய் ராணிகிட்ட விவரம் சொன்னா
ராணி ஒடி வந்து தன் குழந்தையைப் பன்னீரால் குளிப்பாட்டி அத்தர் சந்தனம் முதலிய வாசனைத் திரவியங்களைப் பூசினாள்.
நடுச்சாமம் போல ராணி புள்ளைக்கு பால் கொடுப்போமேன்னு நினைச்சி தொட்டிலில் கிடந்த புள்ளையைத் தூக்க போனால் தொட்டிலில் பிள்ளை இல்லை தொட்டில் காலியாக இருந்துச்சு ராணி இது என்னடா மாயமா இருக்குன்னு நினைச்சி தன் தோழிமார்கிட்ட சொல்லி பிள்ளையைத்தேட சொன்னாள்.
அவுகளும் அரண்மனையிலும் தோட்டம் தொரவுகளிலும் பிள்ளையைத் தேடி பார்த்திட்டு திரும்பினாங்க.
கோழி கூப்பிட்டுப் பார்த்தா பிள்ளை தொட்டிலில் கிடக்கு ராணி பிள்ளையைத் தூக்கப்போனாள் பிள்ளையின் வாயிலிருந்து குப்புன்னு பிணவாடை அடிக்குது ராணி இது பிள்ளை இல்லை பேய்யின்னு தோணிட்டு.
மன்னரிடம் நடந்த அலுவசத்தையெல்லாம் ராணி அப்படியே சொன்னாள் ராசா அரண்மனைச் சேவகர்களைக் கூப்பிட்டு இந்தப் பிள்ளைக்கு தோச சாதகமிருக்கு அதனால யாருக்கும் தெரியாம நடுக்காட்டுல கொண்டு போ விட்டுடுங்கன்னு சொல்லிட்டார் நடுக்காட்டுல அந்தப் பிள்ளை புலிப்பால் குடிச்சி வனப்பேச்சியா வளர்ந்து பெரிய மனுஷியாயிட்டு
காவேரி பூம்பட்டினத்தில் பெரிய வாணிகன் ஒருத்தன் இருந்தான் அவனுக்கு ஒரு ஆம்பளப் பிள்ளை பேரு ஆனந்தன்.
வாணிபம் செய்வதற்காக நாடு விட்டு நாடு செல்ல காட்டு வழியே வந்துகொண்டிருந்தான்.
அவன் தனியஏ வருவதை பார்த்த இசக்கி அழகான பெண்ரூபம் கொண்டாள் வழியில் கரையில் நின்ற ஒரு கள்ளி மரத்தில் கொப்பை ஒடிச்சாள் அந்தக் கள்ளி கொப்பை உடனே ஒரு பெண் குழந்தையாக உருப்பெற்று உயிரும் பெற்றது அதை இடுப்புல இடுக்கிகிட்டு காட்டு வழியே வரும் ஆனந்தனை வழிமறித்து காட்டு வழியே போகும் வணிகனே எனக்குத் தாம்புலம் தரிக்கக் கொஞ்சம் சுண்ணாம்பு தாரும் என்றாள்.
இவன் பயந்து போய் அம்மா தாயே எனக்குத் தாம்புலம் தரிக்கும் பழக்கம் இல்லைன்னான்.
இசக்கி விடுவாளா அத்தானே என்னை மறந்துட்டீங்களா?நான்தான் உன்பொண்டாட்டி இதுதான் உமக்கும் எனக்கும் பிறந்த பிள்ளைன்னு சொல்லி இடுப்பில் இருந்த பிள்ளையைக் காட்டினாள்.
இவனுக்கு நடுக்கம் வந்துட்டு உனக்கும் எனக்கும் என்ன சம்மந்தம் காட்டு வழியில் பெண்கள்தான் தனி வழி நடக்கத் தான் பயப்புடுவாங்க ஆனால் ஆம்புளையான என்னை நடுக்காட்டுல வழிமறிச்சி ஏதேதோ சொல்லிக் கலாட்டா பண்றியே எனக்கு கல்யாணமே நடக்கல அப்புறம் எப்படி பொண்டாட்டி பிள்ளை ன்னு பயந்து நடுங்கியபடியே கேட்டான்.
நீ என்னைக் காதலிச்சு கல்யாணம் பண்ணி எனக்கு ஒரு பிள்ளையும் கொடுத்துட்டு இப்ப நான் கலயாணமே பண்ணலைன்னு சொல்லி தப்பிக்கவா பாக்குற?பக்கத்தில் பலையனூர்னு ஒரு ஊர் இருக்கு வாரும் அந்த ஊர் நாட்டாமையிட்ட போய் ஞாயம் கேட்போம்னு சொல்லிக் கூட்டிகிட்டு வந்தா.
அங்குள்ள ஊர் மடத்தின் முன்னால் நின்னு போவார் வருவோரிடமெல்லாம் தன் வாழ்க்கையைச் சொன்னாள்சேதி ஊர் அம்பலக்காரர் வரை போயிட்டு
ஐயா வாணிபம் செய்றத்துக்கு நாடுவிட்டு நாடு போய்க்கிட்டு இருக்கேன் எனக்கு இன்னமும் கல்யாணமே நடக்கலை இவள் யார்ன்னு எனக்கு தெரியாதுன்னு அழதா குறையாச் சொன்னான் ஆனந்தன்.
மாயமங்கை ஐயா நான் இடுப்பில் இருக்கும் என் பிள்ளை கீழே இறக்கி விடுதேன் இந்தக் கூட்டத்துல யாரை பார்த்து அது அப்பான்னு கூப்பிடுதுன்னு பாருங்க அதுக்குப் பிறகாவது நான் சொலறதை நம்பூங்க சொல்லி தன் இடுப்பில் இருந்த மாயக் குழந்தையை இறக்கித் தரையில் நிப்பாட்டினாள் இசக்கி.
பிள்ளையும் அப்பான்னு சொல்லிகிட்டு ஆனந்தோட கால்கள் ரெண்டையும் கட்டிப் பிடிச்சிக்கிட்டு.
அம்பலக்காரும் மற்ற ஊர் பெரியவர்களும் இந்தக் காட்சியை பார்த்துட்டு இசக்கி சொல்கிறது ஞாயம்தான்னு நினைச்சி இப்ப பொழுது இருட்டிட்டு நாளைக்காலையில் பேசீத் தீர்ப்பு சொல்றோம்னு ஒரு மனதா சொன்னாங்க.
பெரியவர்கள் சொன்னபடியே ராத்திரிக்கு ஊர் மடத்தில் இருவரும் தங்கினர்.
இலை குலுங்கா நடுச்சாம வேளையில் இசக்கி ஆனந்தனை எழுப்பினா படுத்துகிடந்த பிள்ளையை எடுத்து ஒங்கி தரையில அடிச்சா அது கள்ளி கொப்பா ஒடிஞ்சி சிதறிச்சி அதை பார்த்து ஆனந்தன் பயந்து நடுங்கினான் பேய் இசக்கி பழிகாரா சண்டாளா என் தலையில் கல்லை தூக்கி போட்டு கொன்ற பாதகா இப்ப உன்னைஎன்ன செய்றேன்னு பார்னு சொல்லி அவனை மட்ட மல்லாக்கத் தரையில் தூக்கி போட்டு வயிற்றைக் கிழிச்சி மணிக்குடலை போட்டுக்கிட்டு பேயாட்டம் ஆடினா பிறகு அறை கதவை உடைச்சிக்கிட்டு திரும்பவும் நடுக்காட்டுகு போயிட்டா அதுக்கப்புறம் சுண்ணாம்பு கேட்டு தொடர்ந்து அவ அலம்பல்.
இசக்கியின் ஆதாளியைத் தாங்க மாட்டாம மக்கள் முப்பந்தல்ங்கிற ஊர்ல இசைக்கிக்கு நிலையம் போட்டுக் கொடுத்து சிலையும் வச்சி பூஜை புனஷ்காரம் பண்ணி கொடையும் கொடுத்து அவளைத் தெய்வமாக கும்பிட்டு வாராங்க காட்டு வழியே போகிறவர்களுக்கு இசக்கி இப்ப காவல் தெய்வமா இருக்கா.
ஒரு பிறவியில் தன்னை கொன்னவனை மறுபிறவி எடுத்துக் கொன்னு பழி தீர்த்துக்கிட்டதால இசக்கியை உக்ரமான பெண் தெய்வமா மக்கள் கும்புடுறாங்கன்னு இசக்கி கதையைச்க் சொன்னார் சிந்தாமணொ ஊரைச்சேர்ந்த கருப்பன்